ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੋਗੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਸਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਇਹ detail ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਜਨਲੋਕ, ਤਪਲੋਕ ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਲੋਕ—ਇਹ ਸਭ cosmic egg ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੱਕ, ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਭੂਲੋਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ! ਭੂਵਰਲੋਕ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰਤਾ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ੍ਵਰਲੋਕ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਵਾਯੂ ਦੇ spokes ਹਨ। ਉਥੇ ਸੰਵਾਹਾ ਅਤੇ ਵਿਵਾਹਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਪਰਾਵਾਹਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੂਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਕਸ਼ਾ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸੇ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ, ਬੁਧ ਅਤੇ ਉਸ਼ਨਾਸ ਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ (ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ) ਸਥਿਤ ਹਨ। ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੂਰ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਚਕ੍ਰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਧਰਮ ਵਸਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਹਨ। ਉਸ ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰਤਾ ਤਿੰਨ ਗੁਣੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਿੱਚ, ਸਵਰਭਾਨੂ ਹੇਠਾਂ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਹੈ। ਸਵਰਭਾਨੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਥਿਤੀ, ਤੀਜੀ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਇੱਕ ਪੈਰ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵਿਸਥਾਰ ਅਤੇ ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੁਧ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਪੈਰ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਘੱਟ ਹੈ। ਬੁਧ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਦੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਕ੍ਰ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਉਥੇ ਪੰਜ, ਚਾਰ, ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਅੱਧ-ਯੋਜਨ ਦੀ ਮਾਪ ਵੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਸ਼ਨੀ, ਅੰਗੀਰਸ ਅਤੇ ਵਕ੍ਰਾ ਗ੍ਰਹਿ ਧੀਮੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਬੁਧ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਵਕ੍ਰਾ ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਕ੍ਰਾ ਤੋਂ ਉਪਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹੈ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਉਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਸਟਾਫ਼ (ਦੰਡ) ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਗੁਣਾ ਲੰਬਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ! ਉਸ ਰਥ ਦਾ ਧੁਰਾ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਪਹੀਆ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪਹੀਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਮਾਪ ਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਪੰਜ ਅਤੇ ਅੱਧ ਯੋਜਨ ਹੋਰ ਰਥ ਦੀ ਮਾਪ ਹੈ। ਧੁਰਾ, ਜੋ ਰਥ ਦੇ ਥੰਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਧ ਯੁਗਾ ਛੋਟਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਘੋੜੇ ਛੰਦ ਹਨ; ਸੁਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ। ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ, ਹਰੀ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੱਖਣ ਵਿਚ ਯਮ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈ, ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਵਰੁਣ ਦੀ। ਅਮਰਾਵਤੀ, ਸੰਯਮਨੀ, ਸੁਖਾ ਅਤੇ ਵਿਭਾ, ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਹਨ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਪਹੀਆ ਚੁਕਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦਵੀਪਾਂ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਉਹ ਰੁਖ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦੇ ਅਤੇ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ!