ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸੌਖੇ ਭੋਗ ਕੇ, ਮੁੜ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਆਤਮਾ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਅਤੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੋਰ, ਅਰਥਾਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਉੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਥੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਮਰੱਥ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਨਾ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੜ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਭੋਗਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਥੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਭੋਗ ਕੇ, ਮੁੜ ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਿਣਪ੍ਰਮੋਚਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਧਨ੍ਯ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਥਾਂ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਹੀ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦੂਰੋਂ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦੇਹ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਥਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਥਾਵਾਂ ਜਾਹਨਵੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸਥਿਤ, ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਵਟਵ੍ਰਿੱਛ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਇਹੀ ਤਪੋਵਨ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਗੁਣਗਾਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਿੱਤਰ ਜਾਂ ਭਗਤ ਸ਼ਿੱਖਿਆਰਥੀ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨੋਹਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਰਮ ਧਾਰਮਿਕ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹ ਲਵੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕੌਰਵਯ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਟੇੜਾ ਨਾ ਕਰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਤ ਉੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਆਦਿ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੋਲ ਰੂਪ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਜੰਗਲ, ਨਦੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਆਦਿ। ਹੇ ਸੂਤ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰ। ਸੂਤ ਨੇ ਅਪਰੰਪਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਰਗੇ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੈਧਾ, ਮੈਧਾਤਿਥੀ, ਹਵ੍ਯ ਅਤੇ ਸਵਨਾ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਧਰਮੀ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕismet ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਪਾਤ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਗਨੀਧ੍ਰ ਨੂੰ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਵਪੁਸ਼ਮਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲਮਲਦਵੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਦ੍ਯੁਤਿਮਤ ਨੂੰ ਕ੍ਰੌਂਚਦਵੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਅਤੇ ਸਵਨਾ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।