ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪੂਰਖ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚੇ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਹੋ? ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਨੂੰ ਕੌਰਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਉਪਾਅ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ।” ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਖੁਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਆਪੋ-ਆਪ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।” ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਰਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤੀਰਥ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਮੁਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੁ) ਉਸ ਮੰਡਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਇਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੋਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਮਹਾਤਮਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਹਾਤਮਾ ਤੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਖ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਮਨ, ਬਚਨ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹੇ, ਸੋਨਾ, ਮੋਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਤਦ ਤੱਕ ਫਲਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਅਸਲ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ। ਹਰ ਸਮੇਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਏ ਜਿਸਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੀੰਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ, ਗਲ ਵਿੱਚ ਕਪੜਾ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਗਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਸੁਣੋ।