ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਸਾਰਸਵਤ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਭਦਰਕਰਨ ਨਾਮਕ ਸ਼ੁਭ ਝੀਲ, ਹਿਰਣਯਗਭ, ਗੋਪਰੇਖ੍ਯ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਵਜ ਤੀਰਥ। ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ, ਉੱਤਰੀ ਲੋਲਾਰਕ, ਸ਼ੁਕਰੇਸ਼ਵਰ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਨੰਦਪੁਰ ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ-ਜਨਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯ ਮੁੜ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਜਾਓ। ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਭਿਖਿਆ ਮੰਗ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰ੍ਯ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਣ ਲੱਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਭਿਖਿਆ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਰੁਕਾਵਟ ਦਾ ਕਾਰਣ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ (ਦੇਵੀ) ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਐਸੀ ਅੜਚਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੇਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ (ਦੇਵੀ) ਖੁਦ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਭਿਖਿਆ ਲੈ ਲਓ," ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਥੇ ਨਾਂ ਰਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੋ।" ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਪਰ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਹੀ ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਜਨਮ-ਜਾਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਝੁਕ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਲਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। "ਹੇ ਧਰਮੀਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਸੂਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, "ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਆਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਆਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।" "ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ? ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਮੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ।" ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਧੰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਵੈਯੰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।" "ਉਥੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਭਾਗ ਹੈ? ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ।