ਜੋ ਭਗਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਤ ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਗ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਥੇ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਟਾਧਾਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਕ ਸਮੇਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੱਧ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਤਲੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਆਦਿ ਭਾਵਾ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਵਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਤ ਸਨਿਆਸੀ, ਚਿੱਟੇ ਜਨੇਊ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਉਪਸਥਿਤ ਸਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਤੇ ਵੈਦਾਂਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸਨ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਪੈਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਵਿਆਸ ਜੀ, ਜੋ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਵੰਡੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਇਆ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼ੁਕ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ, ਅਟੱਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਜੋ ਪਰਮ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਲਦੀ ਵੇਖੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਗਵਤ ਨੇ ਸੁਣਾਇਆ। ਉਹ ਜੋ ਜੋਗ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੀਣ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਸੁਣਾਇਆ। ਉਥੇ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋਏ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੈਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ। ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਸਦਾ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਥੇ ਰਹੇ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਰਹੇ। ਹਰੀ ਨੇ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਵਰਤ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਵਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਵੋਗੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਥੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ, ਮਧ੍ਯ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੱਤਵੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਇਨਸਾਨ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਲੈਂਦਾ, ਇੱਥੇ ਉਹ ਦਸ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਜੈਮੀਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਅਤੇ ਤਾਲਤੀਰਥ ਜਿਹੜਾ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੁਵਰਨੋਲਾ ਮਹਾਤੀਰਥ ਅਤੇ ਗੌਰੀਤੀਰਥ, ਜੋ ਅਤੁਲ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ ਗਏ। ਆਖਰਕਾਰ, ਉਹ ਜੰਬੁਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਧਰਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ।