ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਪਰਮ, ਆਨੰਦਮਈ ਜੋਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਓਂਕਾਰੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ, ਓਂਕਾਰ ਅਤੇ ਕਪਰਦੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ। ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੀਣ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਇਆ ਕਿ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਥੇ ਨਿੱਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਸਤੇ ਆਇਆ। ਪਰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮੜੀ ਦਾ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ। ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਰੀਰ ਰਾਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਉਹ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਜਨ ਕਦੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਦੇ ਦਰ ਤੇ, ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੋਖਸ਼ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਦੇਵਦੇਵ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਤ ਰੁਦ੍ਰੀਏ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ, ਅੰਤਰੀਆਮੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਧਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਤੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਗਿਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਅਤੇ ਗਿਰੀਸ਼, ਪਾਪ ਹਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਹਰਣੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਕਪਰਦੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਆ ਗਈ। ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਭੱਜਦੀ ਹੋਈ, ਇਕ ਬਾਘ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੁੰਨੇ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਬੱਝ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਦਿਸੀ। ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਹ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਚੁਤ ਆਚਾਰਯ ਪਾਸੋਂ ਕਪਰਦੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਪਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਜੱਸ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਪਰਦੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਜੱਸ ਗਾਵਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਇੱਥੇ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਇੱਥੇ, ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨ ਕੁੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਓਂਕਾਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਪਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।