ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਨ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਕੇਵਲ ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਓਂਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਲੀਨਤਾ। ਓਂਕਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਪੰਜfold ਆਸਥਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਪਰਮ ਆਨੰਦਮਈ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਓਂਕਾਰੇਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਗੋ-ਚਮੜੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ, ਓਂਕਾਰ ਅਤੇ ਕਪਰਦੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ। ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਵਡਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਇਆ। ਪਰ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਨੇ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਲਿੰਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਓਹੀ ਦੇਵਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਛੁਪਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਏ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਥਿਰ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਪਿਸ਼ਾਚ-ਮੋਚਨ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਖੇਤ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਅਤੇ ਗਿਰਿਸ਼ਾ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਹਿਰਣੀ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਆਈ ਸੀ, ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਕਪਰਦੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਆਈ। ਵੱਡੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਫੜ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੁੰਨੀਆਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਚਲੀ ਗਈ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਲਪਟ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਬਲਦ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਤੇ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹਿਰਣੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਪਰ ਉਸ ਪਲ ਤੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਏ।