ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਸਚਾਈ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਵਯ ਪੁਰਖ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਭਾਗ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹੈ। ਕਾਸੀ ਦੀ ਨਗਰੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਇਥੇ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ, ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾਇਕ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਦਮੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿਚ ਹੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਇਹ ਉੱਚਾ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਮੁਕਤ ਨਾਮਕ ਸੂਰਜ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਇਥੇ ਹੀ ਅਵਿਮੁਕਤ ਨਾਮਕ ਸਦੀਵੀ ਸਚਾਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੂੰ, ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਹਾਦੇਵ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪਰ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਚਮੁਚ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਗਿਰਿਸ਼ਾ (ਸ਼ਿਵ) ਸਾਰੇ ਸੁਆਮੀਆਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਇਥੇ ਇਹ ਥਾਂ ਵੀ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਲੋਕ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ—ਅਵਿਮੁਕਤ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ—ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਪਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸਮਾਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਅਸਥਿਤੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਯੋਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਚਾਹੇ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਓਮਕਾਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ—ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਵੱਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੀ। ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇਹ ਲਿੰਗ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਇਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਓਮਕਾਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਲੀਨਤਾ। ਓਮਕਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਪੰਜfold ਨਿਵਾਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਆਨੰਦਮਈ ਜੋਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਓਮਕਾਰੇਸ਼ਵਰ, ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਗੋ-ਚਮੜੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ, ਓਮਕਾਰ ਅਤੇ ਕਪਰਦੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਹਨ। ਇਥੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ। ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਵਡਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਣ ਆਇਆ। ਪਰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਮੜਾ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ, ਅਵਿਮੁਕਤ, ਅਤੇ ਓਮਕਾਰ ਦੇ ਮਹਿਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।