ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਕਾਲ ਬਣ ਕੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਸਿੱਧਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਧਿਆਨ, ਪਾਠ, ਤੇ ਗਿਆਨ—ਇਹ ਸਭ ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਅਵਿਮੁਕਤ (ਵਾਰਾਣਸੀ) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਅਵਿਮੁਕਤ ਧਾਮ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਣਮਿਲੇ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ—ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰ—ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਰਮ ਪਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ—even ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਪਥਰ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਜਾਣ ਤੇ ਮੋਹਿਤ, ਉਹ ਇਹ ਗੁਪਤ ਤੱਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਮਲ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਪਰਮ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਇਹ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਉੱਚਾ ਅਵਸਥਾ ਸਿਰਫ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਅਵਿਮੁਕਤ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਖਧੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਅਵਿਮੁਕਤ ਹੀ ਪਰਮ ਤੱਤ ਹੈ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਗਲ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਹ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਪਦ ਵੀ। ਕੇਦਾਰ, ਭਦ੍ਰਕਰਨ, ਗਯਾ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਵਿਜਯੇਸ਼ਾਨ, ਗੋਕਰਨ, ਭਦ੍ਰਕਰਨਕ—ਇਹ ਸਭ ਤੀਰਥ—even ਉੱਥੇ ਵੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਅੰਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਲਭ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਮ ਪਦ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਅਵਿਮੁਕਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਰਮ ਪਦ ਹੀ ਹੈ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ, ਤਾਰਕ ਨਾਮਕ ਮੋਖਸ਼ਦਾਇਨੀ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਮੁਕਤ ਨਾਮਕ ਸੂਰਜ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਦਾ ਸੱਚਾ ਅਵਿਮੁਕਤ ਤੱਤ ਵਿਅਪਕ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਮੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ, ਭਜਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।