ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੀ ਵਾਰਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਚੋਰ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਚੋਰ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਲਗਾਵ, ਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਵਾਲਾ ਵਵਹਾਰ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਚਦੇ ਹਨ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉੱਤਮ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦਬਾਅ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੱਟ ਗਿਆਨ, ਘੱਟ ਧਨ ਤੇ ਘੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਸੇਵਾ ਦਾ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਪਸਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ। ਰਾਜੇ, ਉਹ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੰਸਾਰੀ ਗੀਤ ਗਾਉਣਗੇ। ਉਸ ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀ ਹੋਣਗੇ। ਕੀੜੇ, ਚੂਹੇ, ਤੇ ਸੱਪ ਇਨਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਗੇ। ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਦਧੀਚੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੜੇ ਸਨ, ਉਹ ਕਲੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਿਅਰਥ ਧਰਮ ਕਰਣਗੇ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ। ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਵਵਹਾਰ ਅਪਣਾਵਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਚੰਡਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਵਵਹਾਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਨਸਾਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ। ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਮੂਲ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਧਰਮ ਹਨ। ਜੇ ਕਲੀ ਦੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਖਾਮੀਆਂ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਧਿਆਨ, ਤੇ ਦਾਨ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਨ, ਤਪ, ਯਜਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੋਮ, ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਨਾਸ ਦੀ ਕਾਰਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਹਾਦੇਵ, ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ, ਪਿਨਾਕਾ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਸਦੀਵੀ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵਿਆਪਕ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ 'ਤੇ ਨਿੱਘਾ। ਇੱਕ ਰੂਪ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਿਆ, ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ। ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ, ਕਾਲ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਭਿਆਨਕ ਪਸ਼ੂਪਤੀ, ਭਿਆਨਕ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰਵ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ, ਹਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਜੋ ਇਕਸਾਰ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਾਮ ਤੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।