ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਲੋਕ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਜਿਹੜੇ ਪਿਨਾਕੀ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਰਿਆ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ—even ਜਤਨ ਨਾਲ—ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪਤ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਦਵੈਜਨ (ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ) ਵੱਲੋਂ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਓਮ’ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰ ਗਏ। ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਵੰਸ਼ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਤ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰ ਕੇ, ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰੋ। ਪਾਰਥ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਇਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਤਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ?" "ਹੁਣ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਰਤਵ ਹੈ, ਹੇ ਕੰਵਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ।" ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠ ਗਏ। "ਮੈਂ ਵਾਰਾਣਸੀ, ਮਹਾਂਨਗਰੀ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਉਥੇ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਤ ਜਾਂ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਪਚਾਰ ਹੈ।" "ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।" "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਉੱਚਾ ਕਰਤਵ ਨਿਭਾਓ, ਤਾਂ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।" ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਇਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਰਤਵਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। "ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਤੀਜਾ ਯੁੱਗ ਦਵਾਪਰ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਕਲੀ ਹੈ।" "ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨ (ਯੱਗ) ਹੀ ਮੁੱਖ ਹੈ; ਕਲੀ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਹੀ ਮੁੱਖ ਹੈ।" "ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇਵਤਾ ਹਨ; ਕਲੀ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਭਾਗਵਤ ਰੁਦ੍ਰ, ਪਿਨਾਕਾ ਧਾਰੀ, ਚਾਰਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਤਿਸ਼ਯ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਸਰੂਪ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਸਭ ਜੀਵ ਸਦਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਸਦਾ ਖੁਸ਼, ਅਤੇ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਕ੍ਰਿਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਆਯੁ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਮਜਬੂਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਘਰ-ਵਿਹੂਣ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰਨਤਾ ਖਤਮ ਹੋਈ, ਤਦ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੂਰਨਤਾ ਆਈ। ਬੱਦਲਾਂ ਅਤੇ ਗੱਜ-ਗਰਜ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦਰੱਖਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਘਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਅਚਾਨਕ, ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਦੀ ਪ੍ਰਵ੍ਰਿੱਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤ, ਜੋ ਘਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।