ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਪਰਮ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦ ਮੈਂ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸੇ ਲਈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਸਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਇਹੀ ਵੈਦਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਹੈ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਕਿ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਏਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦੇਵਤਾ, ਲਿੰਗਧਾਰੀ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਸਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਆਓ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ। ਹੁਣ, ਸਮਝਣ ਵਾਸਤੇ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਬਿਆਨ ਕਰੋ। ਉਸ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਵਿਅਕਤੀ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਲੈਂਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਜੋਤਿ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੀ। ਕੰਠ ਨੀਲਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸਨ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੇ—"ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਆਪੋ ਜਨਮਿਆ, ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਸਮਝਣ ਵਾਸਤੇ, ਪਰਮ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਾ ਵਧਣ-ਘਟਣ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ। "ਆਓ, ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਜਾਣ ਲਵਾਂ," ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ, ਜੋ ਅਜਨਮੀ ਹਾਂ, ਉੱਤੇ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪਰ, ਪਿਤਾਮਹ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਸੌ ਸਾਲ ਲੱਭਣ ਉੱਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਨਾ ਪਾ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਪਰਮ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ—"ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ, ਲਿੰਗ ਸਵਰੂਪ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।" ਇਹ ਸਲੋਕ ਅਸੀਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਦੇਵਤਾ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਛੱਡਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਪ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਣੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹਾਂ; ਸਾਰਾ ਡਰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਮੇਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹਨ, ਜੋ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਚੇਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।