ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਨਾਰਾਇਣ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੜੇ ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੁਆਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਉਪਮਨਯੂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁਆਰਕਾ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਗਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਦੁਆਰਕਾ ਆ ਗਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ! ਧੰਨ ਹਰੀ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ?” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅੱਜ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਹੇ ਮੁਨਿਓ! ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਗਣਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੁਆਰਕਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ। ਗੋਵਿੰਦ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਆਰਕਾ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵੀ ਚਮਕ ਉਠੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦੁਆਰਕਾ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਨਗਰ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜੇ, ਢੋਲ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਝ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ। ਪੁਰਾਣੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਆਦਿ, ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਹਰੀ ਉੱਠੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਭੀ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੂਤੇਸ਼, ਜੋ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਯਥਾ ਯੋਗ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਪੁਰਾਣਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗ ਪਏ। ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਮੁਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ, “ਤੁਸੀਂ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋ।” “ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਲਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ।” ਜਦ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, “ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਹੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।