ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਵਨ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਉਪਦੇਸ਼ਨਾ ਕਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸਦੇ ਕਰਮ ਕਦੇ ਭੀ ਦਾਗਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਓਥੇ ਹੀ, ਕਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਸਿਰਫ਼ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਅਸਰ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਆਪਣੀ ਅਰਧਾਂਗਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਕਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਕਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਤੇ ਆਦਿ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਖੜਗ ਤੇ ਚੱਕਰ ਸੀ। ਕਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਦਿ ਪਿਤਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕੁਮਾਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਨੂੰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਭਾਲੇ ਸਮੇਤ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸਵਯੰਭੂ ਮਨੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸਭ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਲੋਕ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ। "ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਤੈਨੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਵਜੋਂ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ।" ਕਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦੁਹਰਾਇਆ, "ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਤੈਨੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਵਜੋਂ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ।" ਤੈਥੋਂ ਮਿਲੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ, ਪਰਮ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਟਾ ਵਾਲੇ ਕੇਸ ਹਨ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਪ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਾਸੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹਰਾ, ਖੜਗਧਾਰੀ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ। ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਂਖਿਆ ਅਤੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ, ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਨਮਸਕਾਰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਯੋਗੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਨ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਖੋਪੜੀ ਧਾਰੀ, ਜੋ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੋ।" "ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਕਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜੋੜੇ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੋਈ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੀ। "ਤੂੰ ਹੀ ਇੱਥੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਭੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਪਰਮ ਯੋਗੀ, ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ—" "ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤਿ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ—ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਇਹ ਵਰ ਦਿਓ।" ਕਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।