ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦ ਉਸਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸਨੇ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਖ ਨੇ ਉੱਚਤਮ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਲਿਖਤ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁਣ੍ਯਦਾਇਕ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਯੋਗ੍ਯ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਬਿਲਕੁਲ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਯੋਗ ਸ਼ਾਸਤਰ ਲਿਖਿਆ। ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼, ਜੋ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵਿਘਨਕਾਰੀ ਹਨ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇਂ। ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਅਤੇ ਯੋਗ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਓਥੇ ਹੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਸਿਰਫ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਸੀ, ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਆਦਿ-ਦੇਵ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ, ਖੜਗ ਤੇ ਚੱਕਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਕੁਮਾਰ, ਅਗਨਿ ਦੇਵਤਾ, ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਮਨੁ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆਪੇ ਨੂੰ ਹੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਧਰਮੀ ਲੋਕ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਪਰਮ ਮੰਗਲਮਈ। ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਹੇ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਹੈਂ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤਰ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਦੇ ਹੋ, ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜਟਾ ਹੈ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਪ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਮੂਲ ਹੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹੱਸੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹਰਾ, ਖੜਗਧਾਰੀ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਸਾਰਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਥ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਰਧਨਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਂਖਯ ਤੇ ਯੋਗ ਦਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਹੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਯੋਗੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹਨ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਖੋਪੜੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ। ਹੇ ਪਰਮੈਸ਼ਵਰ, ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ।