ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਬੇਟੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੀ ਦੇਵਕੀ ਸੀ। ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਭੂਮੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਤੁਸ਼ਟੀਮਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕੁਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੂਰ ਤੋਂ ਸ਼ਮਿਸ਼ਟਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀਕਸ਼ਤ੍ਰ। ਇਹ ਸ਼ੂਰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਸੁਦੇਵ ਹੋਇਆ। ਵਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਫਿਰ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਘਰ ਹਰੀ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ ਮੰਗਿਆ ਸੀ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਹਲਧਾਰੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਹਲਾਯੁਧ, ਰਾਮ—ਇਹ ਸਵੈṁ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਹਨ। ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਅਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾਧਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਰੁਜੁਦਾਸ, ਭਦ੍ਰਦਾਸ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੀਰਤਿਮਾਨ—ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰੋਹਿਣੀ ਨੇ ਰਾਮ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਲਭਦਰ, ਹਲਧਾਰੀ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰੁਸ਼੍ਰਵਾ, ਚਾਰੁਯਸ਼ਸ, ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ—ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂਬਵਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਉ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਂਗ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਨ, ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੇ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੋਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦ੍ਰ (ਕਾਰਤਿਕੇਯ) ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਚੇਤਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਪਮਨਯੂ ਮਹਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਚਲੇ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਧੁਨੀ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਓਥੇ ਸੁੱਚੇ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਠੰਡੇ ਝੀਲਾਂ ਸਨ। ਓਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਓਥੇ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨੱਕ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਉਚਾਰਕ ਅਤੇ ਵਕਤਾ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਓਥੇ ਸ਼ਾਂਤ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪੱਸਵੀਆਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ। ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਾਧਵ ਨੇ ਮਨ, ਬਚਨ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਉਥੇ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਹਨ, ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਅਵ੍ਯਕਤ, ਆਦਿ-ਦੇਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਖੁਦ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਖ, ਉਥੇ ਆਏ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਨਿਰਾਕਾਰ ਰਹੇ, ਫਿਰ ਆਕਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣ ਆ ਗਏ।