ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਥੋਂ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਧਨਾ ਸੀ, ਨੇ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਰੋਹਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਤਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਧੁੰਧੂ ਜਨਮਿਆ। ਵਿਜਯਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕਾਰੁਕਾ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਗਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਔਰਵਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਪ੍ਰਭਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਸੀ, ਤੇ ਦਿਲੀਪ ਤੋਂ ਭਗੀਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਨੇ—ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਸ ਉੱਤੇ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਟਿਕੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਨਾਭਾਗ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੌਦਾਸਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਲਮਾਸ਼ਪਾਦਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਇਕ੍ਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਸ਼ਮਕਾ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਿਲਿਬਿਲੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਧਸ਼ਰਮਾ ਸੀ। ਵ੍ਰਿਧਸ਼ਰਮਾ ਤੋਂ ਦੀਰਘਬਾਹੁ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰਘੁ ਜਨਮਿਆ। ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜਨਮ ਲਿਆ। ਵਿਸ਼ਣੁ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਹੈ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਸੀਤਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਸੀ, ਜਨਕ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜਨਕ ਨੇ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਧਨੁਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ: "ਦੇਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਏ, ਉਹ ਯੋਗ ਹੈ।" ਰਾਮ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਰਾਮ, ਜੋ ਪਰਮ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਕਾਰਤਿਕੇ ਦੀ ਫੌਜ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦੁਰ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਚਿੰਤਤ ਮਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿਤਾ ਸੀ..." ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਹ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ" ਕਿਹਾ। ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰੁੱਖ ਕੀਤਾ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਮ ਉਥੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਤਪस्वੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਸਨ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ। ਰਾਮ, ਜਿਸਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ, ਦੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਗਈ। ਮਹਾਬਲੀ ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ ਸੀ, ਸਦਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ," ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਰਾਵਣ ਦੀ ਨਗਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਣੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।