ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਲਾਏ ਦੇ ਵਿਖਿਆਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇक्षਵਾਕੁ, ਨਭਾਗ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਰਾ ਵੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਇਲਾ, ਬੁਧ ਦੇ ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਗਈ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁਧ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬੁਧ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਲਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮੁੜ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਖਿਆਤ ਅਤੇ ਅਦਵਿਤੀਯ ਪੁੱਤਰ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਇੱਕ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਸ ਅਤੇ ਪੰਜ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਏ। ਸੁਯੋਧਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਥੁ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਥੁ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਕਾ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਗੋਕਰਣ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੋ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਦਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਵੀਰਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਨਿਤਿਆ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ— ਜਿਸਨੇ ਗੌਡ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤਿ ਨਗਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ— ਉਸਨੇ ਮਹਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਧੁੰਦੂ ਨੂੰ ਮਾਰਕੇ ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਧ੍ਰਿਢਾਸ਼ਵ, ਦੰਡਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਹਰਯਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਕੁੰਭਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਿਕੁੰਭਾ ਤੋਂ ਸੰਘਤਾਸ਼ਵਕਾ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਰਣਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਮਾਂਧਾਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੁਚੁਕੁੰਦਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਾਰਿਤਾ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਸੰਭੂਤੀ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਹਾਰਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਅਨਰਣਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਦਾਸ਼ਵ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰਯਸ਼ਵ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ ਨਾਂ ਦਾ ਅਦਵਿਤੀਯ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਧੀਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਯਜਨਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸਰਵਗਿਆਨੀਆਂ, ਦੱਸੋ: ਯਜਨਾ, ਤਪਸਿਆ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?" ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨਾ-ਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਧੀਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਨਿਆਸ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ-ਕਿਰਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਬੀਜ ਰਾਹੀਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਤਪਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਤਪਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਉੱਚਾ ਮਹਾ ਯੋਗੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਧਰਮ, ਯਜਨਾ, ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਿੱਖਾਈ ਗਈ।