ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ, ਸਰਵ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਉਭਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਮੇਂ — ਜੋ ਜੋਗ ਵਿਚ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵਿਛੋੜਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਖੀ ਹੈ — ਉਸਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇਕੋ-ਇਕ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਹਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵੰਡਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅੰਤਕਾ ਹੋ, ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਿਤ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਿਵਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਵੰਡਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ। ਹੇ ਨੀਲਕੰਠ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੋ। ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਆਸਤਿਤਵ ਦੇ ਆਰੰਭ, ਸਰੋਤ ਤੇ ਅੰਤ ਹੋ — ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਦਇਆਲੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਿਵਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, "ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਅਮਰ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਵੱਸੇਗਾ। ਤੂੰ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਪੀੜ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹੇਗਾ।" ਮਹਾਦੇਵ — ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਨੀਲਕੰਠ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਟਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋੜ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ — ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ, ਤੇ ਗੁਣ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਅੰਧਕਾ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਹਰਾ, ਮਾਧਵ ਤੇ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੂਰਨ ਜੋਗ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਆਪਣੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਲਈ ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਅੰਧਕਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਆਦਿ ਪੁਰੁਸ਼ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ — ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਸ਼ੁੱਧ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਮਰ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੰਡਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਧੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।" ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਉਸਨੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਸ਼ੰਭੂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅੰਧਕਾ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਹਰੀ — ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯ ਹੈ — ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਿਆ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ। ਭੁੱਖੇ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਵਾਂਗੇ; ਤਦ ਹੀ ਸਾਡੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟੇਗੀ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ — ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਸਮੇਤ — ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਾਇਣ, ਦਿਵ੍ਯ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰੀ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।