ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਮਹਾਪੁਰਖ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਵਗਣ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਤਤ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। "ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਅਗਨੀ ਹੋ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮਹਾਦੇਵ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਰਮ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਹੋ।" ਉਹ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ ਰਾਜਾ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਨਾਚ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਸਭ ਨੇ ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੋਚਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਸਮੂਹ ਨ੍ਰਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਕ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਠ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। "ਕਾਲ ਹੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਇਕਮਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਰੂਪ ਹੋ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਆਦਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅੰਤਕਾ ਹੋ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਸਭ ਭੇਦਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ। ਹੇ ਨੀਲਕੰਠ, ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ।" "ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਵਿਅਸਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਆਦਿ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦਇਆਲੁ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਂਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੇ, "ਮੇਰੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਥ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸੋਗੇ, ਹੇ ਅਮਰਪੁਰਖ। ਤੁਸੀਂ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹੋਵੇਗੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹੋਗੇ।" ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਧਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਸਨ। ਨੀਲਕੰਠ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਟਾ ਮਸਤਕ ਤੇ ਸਜੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਭਾਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ, ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਹਰਾ, ਮਾਧਵ ਅਤੇ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਓਥੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਆਸਨ 'ਤੇ ਵੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਪਰਮ ਸੁਖ ਦਿਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਤੀ। ਅੰਧਕ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਮੈਂ ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਜਨਮੀ ਅਤੇ ਅਮਰ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਭੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੰਡਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਲੀਲਾ, ਮਹਾਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਹੋਈ।