ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਅਸੁਰ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੱਜਾਂ ਮਾਰੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਵਾਪਰਿਆ, ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸ਼ਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਅੱਧਾ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਅੱਧਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਅਗੂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਅਚਾਨਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਹਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਭੇਜਿਆ, ਪਰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਅਸੁਰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਪਰ ਨਰਸਿੰਘ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਅਸਤਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਗੱਜਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਅਸਤਰ ਭੀ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਨੂੰ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਜਾਣ ਕੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲੱਗਾ—ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰੁਖ, ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਭਗਵਾਨ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਹੈ, ਇਹੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਉਹ ਆਦਿ ਪੁਰੁਖ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਅਪਰਕਟ ਤੇ ਅਖੰਡ ਹਨ, ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਵੋ। ਪਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਿੰਦਿਆ ਨਾ ਕਰੀ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹਨ, ਸਮੇਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਰੋਕਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਰੀ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਪਰ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਯਮਲੋਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਾਰਾਇਣ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਰਾਜਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਅੰਧਕ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸਾਤਲ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਗਾਇਕਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਲੈ ਕੇ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਨਾਲ, ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਚਲਾਇਆ ਤੇ ਅਸੁਰ-ਸਵਭਾਵ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ, ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਨ ਤਾ ਤਪस्वੀ ਦੀ, ਨ ਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤੀ ਤੇਰਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗੀ। ਰਾਜ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋ ਗਿਆ।