ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇਉਂ ਚਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਕਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਬੜੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਦ ਆਦਿਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਸਾਤਲ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਗਤ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ (ਦਵਿਜ) ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇੰਦਰਦਿਉਮਨ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਖ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਲੀਣ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਰਪਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕਿਸੇ ਅਜੀਬ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰੋਸ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਉਜਾਲੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮਿੱਠੜੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਜਗਮਗਾਹਟ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸਥਾਨ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਬੈਠੀ। ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਵਧਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਤਪੱਸੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਾਠ-ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਆਦਿ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉਹ ਦੂਰ ਰਹਿਣ। ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭਟਕਾਉਣਾ ਨਹੀਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਚਲ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੱਖ, ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਰਚਿਆ। ਮਰੀਚੀ ਆਦਿਕ ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਤਪਸਵੀ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਰਾਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਪਿਤਰ। ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਯਜਨਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਇਹ ਅਜਰ-ਅਮਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤ ਬਣੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਪਰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨਾਸਤਿਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਪਰਮ ਧਰਮ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਰਹਿਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਅਤੇ ਦੁਖਾਂ ਵਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਰੋਕੇ, ਉਹ ਅਧਰਮ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕੇਵਲ ਰਜੋ ਗੁਣ ਦੀਆਂ ਹੀ ਸਨ; ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਉਪਲੱਬਧੀਆਂ ਵੀ ਓਥੋਂ ਹੀ ਉਪਜੀਆਂ। ਫਿਰ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਸਾਕਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਧਰਮ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।