ਅੰਗਿਰਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਹੁਣ ਦੱਸਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਧੀਆਂ ਸਨ: ਸੰਕਲਪਾ, ਮੁਹੂਰਤਾ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾ। ਵਿਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਸਾਧਿਆ। ਭਾਨੁ ਤੋਂ ਭਾਨਵ, ਮੁਹੂਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਹੂਰਤਜ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸੰਕਲਪਾ ਤੋਂ ਸੰਕਲਪ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਅੱਠ ਵਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧ੍ਰੁਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਪਤੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਨਿਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੋਜਵਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਅਣਜਾਣੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਹُنਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਕਦਰੂ ਅਤੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ: ਵਿਵਸਵਾਨ, ਸਵਿਤਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਣੁ। ਵੈਵਸਵਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਜੋ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੈਵੀ ਵਰ ਦਿੱਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਆਘਾਤਿਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਹ ਸਦਾ ਅਟੱਲ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ। ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉੱਤਰੀ ਦੁਧ ਸਾਗਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਰਿ-ਭਗਵਾਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਚੁਕਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਭ-ਵਿਆਪੀ, ਸਦਾ-ਥਿਰ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਰਾਗ-ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਨਿਰਮਲ ਹੈ। "ਹੇ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਸਾਡਾ ਸੱਚਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈ।" ਤਦੋਂ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਨੀੰਦ ਤੋਂ ਜਾਗਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੇ: "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂ?" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਕ ਦੈਤਿਆ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ।" ਉਸ ਮਹਾ-ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਝੰਡੀ 'ਤੇ ਗਰੁੜ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਆਓ।" ਉਹ ਮਹਾਨ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਮਨੁੱਖ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਿੱਖਣ ਲੱਗੇ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ। ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਕੇ, "ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਹੇ ਅਮਰਤਵ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!" ਫਿਰ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਹੋਰ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗਾ। "ਇਹੀ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਨਾਰਾਇਣ, ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ!" ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ, ਸੰਹ੍ਰਾਦ ਅਤੇ ਹ੍ਰਾਦ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੰਹ੍ਰਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੌਮਾਰ ਅਤੇ ਆਗਨੇਯਾ ਸਨ, ਹ੍ਰਾਦ ਦੇ ਵੀ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਣੁ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਰਤਾ ਭੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਿਆ।