ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਕਰਕੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਗਰੁੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਉਹ ਵੈਨਤੇਯ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਜਬ ਜਾਪਿਆ। ਉਹ ਆਇਆ ਅਤੇ ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਵਾਨ ਈਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਸਾਂਬਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਦ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦਕਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀ ਸਭ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਦਕਸ਼ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਦਯਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ-ਵਾਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਹਰਾ ਨੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪ੍ਰਚੇਤਸਾ (ਦਕਸ਼) ਨੂੰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਇਸ ਸੰਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਬਣੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੋ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦਕਸ਼ ਲਈ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਅਪਾਰ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਉਹ ਵਚਨ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਇਸ ਦੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ,” ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਵੱਡਾ ਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵੇਦ-ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਮਾਲਕ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਭਟਕਾਵੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਲੋਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਏਕਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਦੇਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪਸ਼ੁ-ਪਤੀ, ਚਮੜੇ ਵਿਚ ਲਪਟੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਈ। ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਚਨ ਦੇ ਕਾਰਨ—ਆਤਮ-ਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ—ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਹੁਣ, ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੀਨਜਾਂ ਸੁਣੋ। ਦਕਸ਼ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੰਯੋਗ ਦੁਆਰਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਧਰਮਵਤੀ ਧੀ ਤੋਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਦਕਸ਼, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵੈਰੀਣੀ ਤੋਂ ਸਠ ਧੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸੱਤਾਈ ਦੋ, ਅਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨੂੰ ਚਾਰ ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।