ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੂੰ ਰਿਤੂਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਾਨ ਕੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ। ਉਹ ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕੀਤੀ; ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ਿ ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਗਣਾਂ ਦੇ ਰੁੱਸੇ ਹੋਏ ਨੇਤਾ ਯਜਨ ਦੇ ਖੰਭ ਉਖਾੜ ਕੇ ਦੂਰ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗੇ। ਸਾਰੇ ਦੂਸਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀਏ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਧਾਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਸ਼ਨ ਦੇ ਦੰਦ ਆਪਣੇ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ। ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਵੀ ਪੈਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਲ ਕਰ ਕੇ। ਉਹ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਵੱਜੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ। ਜੋ ਗਰੁੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੈਨਤੇਯ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੁਝ ਅਦਭੁਤ ਦਿਸਿਆ। ਉਹ ਆ ਕੇ, ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਜਦ ਪੂਜਾ ਹੋਈ, ਭਗਵਾਨ ਈਸ਼ਾ, ਸੰਬਾ ਸਮੇਤ, ਆਪ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦਕਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀ ਸਭ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਦਕਸ਼ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਾ ਨੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸਾ (ਦਕਸ਼) ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।" "ਇਹ ਸੰਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਬਣੋ, ਲਗਨ ਨਾਲ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੋ।" ਉਹ ਦਕਸ਼ ਲਈ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਅਣਗਣ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬੋਲਿਆ। ਜਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਇਸ ਦੀ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਕਰਮ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਭਟਕਾਵੇ ਅਤੇ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਐਸੇ ਲੋਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਏਕਤਾ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੇ ਭਗਵਾਨ, ਪਸ਼ੁਪਤਿ, ਚਮੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ।