ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਲਦ ’ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਰੋਮਜਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਾਲਾਗਨੀ-ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਦੱਸੋ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਡਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜ੍ਞ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲੱਗੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਡਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਉਸ ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਯਜ੍ਞ-ਸਥਾਨ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਵੀਣਾ ਤੇ ਬਾਂਸਰੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉੱਚਾਰਣ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਮੰਡਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹਾਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਜ ਕੀਤੀ, “ਤੁਸੀਂ ਭਾਗ ਲੈਣ ਆਏ ਹੋ, ਜਿਹੜਾ ਭਾਗ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਦਿਓ।” ਫਿਰ ਕਿਹਾ, “ਉਸਨੂੰ ਆਖੋ, ਜੋ ਹੁਕਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਸੀ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।” ਇਸ ’ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਇਸ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਕੋਈ ਭਾਗ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ। ਪਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰੋ। ਉਹ ਹਰ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।” ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕੀਤੀ; ਮੰਤ੍ਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਮਾਣ ਚੂਰ ਕਰਾਂਗਾ।” ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਸਾਰੇ ਥੰਮ੍ਹ ਉਖਾੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਥੰਮ੍ਹ ਗੰਗਾ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦ ਆਪਣੇ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਤੋੜ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਗਣਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਾਂ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਅਚਲ ਕਰਕੇ, ਤੀਖੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪੰਖ ਫੜਫੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਗਰੁੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੈਨਤੇਯ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਬੜਾ ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੀਰਭਦਰ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਈਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਬਾ ਆਪ ਹੀ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਡਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਡਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਲਈ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਡਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਹਰਾ ਨੇ, ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕ ਗਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ (ਡਕ੍ਸ਼) ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰੋ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਬਣੋ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੋ।” ਫਿਰ ਉਹ ਡਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਅਪਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਡਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਇਸ ਨੂੰ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੋ।” ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗੁਣੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਦਾ ਹੀ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।