ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੇ ਪੁਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਤੋਂ ਪੁੱਛੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਵਿਆਸ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਸਾਧੂਆਂ ਲਈ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਾਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।" ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗਾ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਸੰਮਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਧਾ ਬੋਲੀ ਗਈ ਸੀ। ਪੁਰਾਣਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਵੰਸ਼ਵਾਰਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ: ਸ਼ੈਵ, ਭਾਗਵਤ, ਭਵਿਸ਼੍ਯ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ; ਲਿੰਗ, ਵਾਰਾਹ, ਸਕੰਦ, ਅਤੇ ਵਾਮਨ; ਅਠਵਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਅਠ ਪੁਰਾਣੇ ਸੁਣੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਮਰਥ ਦੁਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੀਜਾ, ਸਕੰਦ, ਕੁਮਾਰ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੁਰਵਾਸਾਸ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲੀ ਗਈ ਅਦਭੁਤ ਕਹਾਣੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਦੁਆਰਾ। ਬ੍ਰਹਮਾਂਡਾ, ਵਰੁਣਾ, ਅਤੇ ਕਾਲਿਕਾ; ਇੱਕ ਹੋਰ, ਪਰਾਸਰ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਮਰੀਚਾ ਅਤੇ ਭਰਗਵਾਂ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਘਟਨ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਗਣਨਾਵਾਂ, ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਬੰਧੀ ਕਹਾਣੀਆਂ। ਮੈਂ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਬਣਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਮਥਨ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਿਰੰਜਨ ਵਿ਷ਣੂ ਨੂੰ ਕੱਛੂਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਵਾਹ ਬਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ blessed ਵਿ਷ਣੂ, ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਸ਼, ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਚੌੜੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ? ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ।" ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਅੰਤਹੀਨ ਮਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਓ ਦੁਵਿਜ, ਮੈਂ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਅਤੇ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਇਸ ਵੱਡੇ ਭ੍ਰਮ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਦਮਵਾਸਿਨੀ, ਧਨ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸ਼ੁਭ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ, ਮੋਹਿਨੀ, ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਇਆ ਮਾਤਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਰਗ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਓਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।