କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପ୍ରାପ୍ଯତେ ନ ହି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତତୋ ମାଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜ

ହେ ରାଜା, ଏହା ଅନ୍ୟ ଉପାୟରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏନାହିଁ; ତେଣୁ ମୋରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବା।

ମାମୁପାସ୍ଯ ମହାରାଜ ତତୋ ଯାସ୍ଯାସି ତତ୍ପଦମ୍

ହେ ରାଜା, ମୋତେ ଉପାସନା କରିଲେ, ପରେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।

ଜ୍ଞାଯତେ ନ ହି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତତୋ ମାଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜ

ହେ ରାଜା, ଏହା ଅନ୍ୟ ଉପାୟରେ ଜଣାଯାଏନାହିଁ; ତେଣୁ ମୋରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବା।

ଆରାଧଯ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ତତୋ ବନ୍ଧଂ ପ୍ରହାସ୍ଯସି

ଉତ୍ସାହରେ ଆରାଧନା କର, ତାପରେ ବନ୍ଧନ ଛାଡିପାରିବ।

ସମାରାଧଯ ଭାଵେନ ତତୋ ଯାସ୍ଯସି ତତ୍ପଦମ୍

ଭକ୍ତିଭାବରେ ଆରାଧନା କର, ତାପରେ ସେ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।

ଅନାଦ୍ଯନନ୍ତଂ ପରମଂ ମହେଶ୍ଵରମଜଂ ଶିଵମ୍

ଅନାଦି, ଅନନ୍ତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ମହାଶ୍ୱର, ଅଜନ୍ମା ଓ ଶିବ।

ନିତ୍ଯାନନ୍ଦଂ ନିରାଭାସଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ତମସଃ ପରମ୍

ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦ, ଦୃଶ୍ୟ ନାହିଁ, ଗୁଣ ନାହିଁ, ଅନ୍ଧକାରରୁ ଉପର।

ସ୍ଵସଂଵେଦ୍ଯମଵେଦ୍ଯଂ ତତ୍ ପରେ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍

ସେ ନିଜେ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ, ଅଜଣା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ।

ସଂସାରସାଗରେ ଘୋରେ ଜାଯନ୍ତେ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ

ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସାଗରରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୁନପୁନ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ଅନ୍ଵେଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ହି ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ଜନ୍ମବନ୍ଧନିଵୃତ୍ତଯେ

ଜନ୍ମ ଓ ବନ୍ଧନ ଶେଷ ପାଇଁ ସେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଖୋଜିବା ଦରକାର।

ଅଧର୍ମାଭିନିଵେଶଂ ଚ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵୈରାଗ୍ଯମାସ୍ଥିତଃ

ଅଧର୍ମର ଆସକ୍ତି ଛାଡି ଏବଂ ବିରାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେବା।

ଅନ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଚାତ୍ମନାତ୍ମାନଂ ବ୍ରହ୍ମଭୂଯାଯ କଲ୍ପତେ

ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ନିଜ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୱେଷଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅ।

ଐଶ୍ଵରୀଂ ପରମାଂ ଭକ୍ତିଂ ଵିନ୍ଦେତାନନ୍ଯଗାମିନୀମ୍

ଉଚ୍ଚତମ ଦିବ୍ୟ ଭକ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦିଗକୁ ନ ଯାଇ, ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ସର୍ଵସଂସାରନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଣେଯଵାଵତିଷ୍ଠତେ

ସମସ୍ତ ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପରେ ବସିଥାଏ।

ଅନନ୍ତସ୍ଯାଵ୍ଯଯସ୍ଯୈକଃ ସ୍ଵାତ୍ମାଧାରୋ ମହେଶ୍ଵରଃ

ଅନନ୍ତ ଓ ଅବିନାଶୀ ସବୁର ଏକମାତ୍ର ଆଧାର ହେଉଛନ୍ତି ମହେଶ୍ୱର, ଯିଏ ନିଜ ଆତ୍ମା ଉପରେ ଅବଳମ୍ବିତ।

ସର୍ଵସଂସାରମୁକ୍ତ୍ଯର୍ଥମୀଶ୍ଵରଂ ସତତଂ ଶ୍ରଯ

ସମସ୍ତ ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ।

ଅନ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଚୈତଦଖିଲଂ ଯଥେଷ୍ଟଂ କର୍ତୁମର୍ହସି

ଏହି ସବୁ ବିଚାର କରି, ତୁମେ ଯେପରି ଚାହଁ, ସେପରି କାମ କର।

ଵିନିନ୍ଦ୍ଯ ଦକ୍ଷଂ ପିତରଂ ମହେଶ୍ଵରଵିନିନ୍ଦକମ୍

ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥିବା ତୁମ ପିତା ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କର।

ମେନାଦେହସମୁତ୍ପନ୍ନା ତ୍ଵାମେଵ ପିତରଂ ଶ୍ରିତା

ମେନାଙ୍କ ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ପିତା ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିଛି।

ପ୍ରିଦାସ୍ଯସେ ମାଂ ରୁଦ୍ରାଯ ସ୍ଵଯଂଵରସମାଗମେ

ସ୍ୱୟଂବର ସଭାରେ ତୁମେ ମୋତେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଦେବ।

ତ୍ଵାଂ ନମସ୍ଯନ୍ତି ଵୈ ତାତ ପ୍ରସୀଦତି ଚ ଶଙ୍କରଃ

ପିତା, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶଙ୍କର ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।

ସଂପୂଜ୍ଯ ଦେଵମୀଶାନଂ ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜ

ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଇଶାନ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଅ।

ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଦେଵୀଂ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପୁନରବ୍ରଵୀତ୍

ଦେବୀଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ହାତ ଜୋଡି, ସେ ପୁଣି କହିଲେ।

ଜ୍ଞାନଂ ଚୈଵାତ୍ମନୋ ଯୋଗଂ ସାଧନାନି ପ୍ରଚକ୍ଷ୍ଵ ମେ

ମୋତେ ଆତ୍ମାର ଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ ସାଧନା ବିଷୟରେ କୁହ।

ଯଥାଵଦ୍ ଵ୍ଯାଜହାରେଶାସାଧନାନିଚ ଵିସ୍ତରାତ୍

ସେ ଭଲଭାବରେ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ କହିଦେଲେ।

ଲୋକମାତୁଃ ପରଂ ଜ୍ଞାନଂ ଯୋଗାସକ୍ତୋ ଽଭଵତ୍ପୁନଃ

ଲୋକମାତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ସେ ପୁଣି ଯୋଗରେ ଲଗ୍ନ ହେଲେ।

ନିଯୋଗାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସାଧ୍ଵୀଂ ଦେଵାନାଂ ଚୈଵ ସଂନିଧୌ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ସେ ସତୀ ନାରୀ—

ଶିଵସ୍ଯ ସଂନିଧୌ ଭକ୍ତ୍ଯା ସୁଚିସ୍ତଦ୍ଭାଵଭାଵିତଃ

ଶିବଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନେ, ଭକ୍ତି ସହିତ, ସୁଧ୍ଧ ହୃଦୟରେ ସେ ତାହାର ଭାବରେ ଲୀନ ହେଲେ।

ଉଲ୍ଲଙ୍ଘ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକନ୍ଦେଵ୍ଯାଃ ସ୍ଥାନମଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦେବୀଙ୍କ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।