କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପ୍ରସନ୍ନଵଦନଂ ଦିଵ୍ଯମନନ୍ତମହିମାସ୍ପଦମ୍

ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶାନ୍ତ ଓ ଦିବ୍ୟ, ଅସୀମ ମହିମାର ଆଶ୍ରୟ।

ଭୀତିଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ହୃଷ୍ଟାତ୍ମା ବଭାଷେ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍

ଭୟ ଛାଡି, ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସେ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ କହିଲେ।

ଯନ୍ମେ ସାକ୍ଷାତ୍ ତ୍ଵମଵ୍ଯକ୍ତାପ୍ରସନ୍ନା ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରା

ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଯିଏ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଓ କୃପାମୟୀ ହୋଇ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି—

ତ୍ଵଯ୍ଯେଵ ଲୀଯତେ ଦେଵି ତ୍ଵମେଵ ଚ ପରା ଗତିଃ

ହେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ କିଛି ଶେଷରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ଲୟ ହୁଏ, ଏବଂ ତୁମେ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ।

ଅପରେ ପରମାର୍ଥଜ୍ଞାଃ ଶିଵେତି ଶିଵସଂଶ୍ରଯେ

ଅନ୍ୟେ, ଯେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଶିବ ବୋଲି କହନ୍ତି, ଯିଏ ମଙ୍ଗଳର ଆଶ୍ରୟ।

ଅଵିଦ୍ଯା ନିଯତିର୍ମାଯା କଲାଦ୍ଯାଃ ଶତଶୋ ଽଭଵନ୍

ଅଜ୍ଞାନ, ସୀମାବଦ୍ଧତା, ମାୟା ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶକ୍ତି ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।

ସର୍ଵଭେଦଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ସର୍ଵେଭେଦାଶ୍ରଯା ନିଜା

ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଭେଦରୁ ମୁକ୍ତ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଭେଦ ତୁମରେ ଅବଲମ୍ବିତ।

ପ୍ରଧାନାଦ୍ଯଂ ଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ କରୋତି ଵିକରୋତି ଚ

ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରକୃତିରୁ ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଅ ଓ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରଅ।

ତ୍ଵମେଵ ପରମାନନ୍ଦସ୍ତ୍ଵମେଵାନନ୍ଦଦାଯିନୀ

ତୁମେ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ, ତୁମେ ହିଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।

ଶିଵଂ ସର୍ଵଗତଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମା ସନାତନମ୍

ତୁମେ ଶିବ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଚିରନ୍ତନ ବ୍ରହ୍ମ।

ଵାଯୁର୍ବଲଵତାଂ ଦେଵି ଯୋଗିନାଂ ତ୍ଵଂ କୁମାରକଃ

ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ବାୟୁ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ କୁମାରକ।

ସାଂଖ୍ଯାନାଂ କପିଲୋ ଦେଵୋ ରୁଦ୍ରାଣାମସି ଶଙ୍କରଃ

ସାଂଖ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ କପିଳଦେବ, ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶଙ୍କର।

ଵେଦାନାଂ ସାମଵେଦସ୍ତ୍ଵଂ ଗାଯତ୍ରୀ ଛନ୍ଦସାମସି

ବେଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସାମବେଦ, ଛନ୍ଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଗାୟତ୍ରୀ।

ମାଯା ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଶକ୍ତୀନାଂ କାଲଃ କଲଯତାମସି

ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ମାୟା, ସମୟକୁ ଗଣନା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ କାଳ।

ଆଶ୍ରମାଣାଂ ଚ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯମୀଶ୍ଵରାଣାଂ ମହେଶ୍ଵରଃ

ଆଶ୍ରମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ, ଈଶ୍ୱରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ମହେଶ୍ୱର।

ସର୍ଵୋପନିଷଦାଂ ଦେଵି ଗୁହ୍ଯୋପନିଷଦୁଚ୍ଯତେ

ହେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଉପନିଷଦ୍‌ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଗୁପ୍ତ ଉପନିଷଦ୍ ବୋଲି ପରିଚିତ।

ଆଦିତ୍ଯଃ ସର୍ଵମାର୍ଗାଣାଂ ଵାଚାଂ ଦେଵି ସରସ୍ଵତୀ

ସମସ୍ତ ପଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟ, ଶବ୍ଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସରସ୍ୱତୀ।

ଅରୁନ୍ଧତୀ ସତୀନାଂ ତ୍ଵଂ ସୁପର୍ଣଃ ପତତାମସି

ସତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଉଡ଼ୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସୁପର୍ଣ୍ଣ।

ସାଵିତ୍ରୀ ଚାସି ଜପ୍ଯାନାଂ ଯଜୁଷାଂ ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍

ଜପ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସାବିତ୍ରୀ, ଯଜୁର୍ବେଦର ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶତରୁଦ୍ରିୟ।

ସର୍ଵେଷାଂ ତ୍ଵଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ତ୍ଵନ୍ମଯଂ ସର୍ଵମେଵ ହି

ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମରେ ଭରିଯାଇଛି।

ନମାମି ସତ୍ଯଂ ତମସଃ ପରସ୍ତାତ୍

ମୁଁ ସତ୍ୟକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯାହା ଅନ୍ଧକାରରୁ ପାରେ ଅଛି।

ତଦେଵ ରୂପଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ

ସେଇ ରୂପକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରେଉଛି।

ପ୍ରାଣାଭିଧାନଂ ପ୍ରଣତୋ ଽସ୍ମି ରୂପମ୍

ପ୍ରାଣ ନାମକ ରୂପକୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।

ନମାମି ରୂପଂ ପୁରୁଷାଭିଧାନମ୍

ପୁରୁଷ ଭାବରେ ଯେଉଁ ରୂପ ଅଛି, ତାହାକୁ ମୁଁ ସମ୍ମାନ କରେ।

ନତୋ ଽସ୍ମି ତେ ରୂପମଲୁପ୍ତଭେଦମ୍

ତୁମର ଯେଉଁ ରୂପ ସବୁବେଳେ ନିଜ ଭିନ୍ନତା ରଖିଥାଏ, ସେଇ ରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ସମନ୍ଵିତଂ ଦେଵି ନତୋ ଽସ୍ମି ରୂପମ୍

ହେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ତୁମ ରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ନତୋ ଽସ୍ମି ରୂପଂ ଜଗଦଣ୍ଡସଂଜ୍ଞମ୍

ଜଗତ୍ ଅଣ୍ଡ ଭାବରେ ଯେଉଁ ରୂପ ଅଛି, ସେଠାକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ନମାମି ରୂପଂ ରଵିମଣ୍ଡଲସ୍ଥମ୍

ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳରେ ବିରାଜିତ ତୁମ ରୂପକୁ ମୁଁ ସମ୍ମାନ କରେ।

ନାରାଯଣାଖ୍ଯଂ ପ୍ରଣତୋ ଽସ୍ମି ରୂପମ୍

ନାରାୟଣ ନାମକ ତୁମ ରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।