କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ହିତାଯ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଜାତା ଚ ତପସାଵଯୋଃ

ସମସ୍ତ ଜୀବର ଭଲ ପାଇଁ, ଆମ ଦୁଇଜଣର ତପସ୍ୟାରୁ ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।

କପର୍ଦିନୀଂ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରାଂ ତ୍ରିନେତ୍ରାମତିଲାଲସାମ୍

ସେ ଜଟାଧାରିଣୀ, ଚାରିଟି ମୁହଁ, ତିନୋଟି ଚକ୍ଷୁ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଥିଲେ।

ନିର୍ଗୁଣାଂ ସଗୁଣାଂ ସାକ୍ଷାତ୍ ସଦସଦ୍ଵ୍ଯକ୍ତିଵର୍ଜିତାମ୍

ସେ ଗୁଣହୀନ ଓ ଗୁଣମୟୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ପ୍ରକଟ, ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ଉଭୟୁଁ ପାରେ ଅବସ୍ଥିତ।

ଭୀତଃ କୃତାଞ୍ଜଲିସ୍ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରୋଵାଚ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍

ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ହାତ ଜୋଡି ଶେଷ୍ଠୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ।

ନ ଜାନେ ତ୍ଵାମହଂ ଵତ୍ସେ ଯଥାଵଦ୍ ବ୍ରୂହି ପୃଚ୍ଛତେ

ହେ ସୁମଧୁରା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଜାଣେନି; ମୋ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦିଅ।

ଵ୍ଯାଜହାର ମହାଶୈଲଂ ଯୋଗିନାମଭଯପ୍ରଦା

ଯିଏ ଯୋଗୀମାନେଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ମହାପାହାଡ଼କୁ କହିଲେ।

ଅନନ୍ଯାମଵ୍ଯଯାମେକାଂ ଯାଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମୁମୁକ୍ଷଵଃ

ଯିଏ ଏକମାତ୍ର, ଅବିନାଶୀ, ଏବଂ ମୁକ୍ତିକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବାମାନେ ଯାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।

ଶାଶ୍ଵତୈଶ୍ଵର୍ଯଵିଜ୍ଞାନମୂର୍ତିଃ ସର୍ଵପ୍ରଵର୍ତିକା

ସେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ।

ଦିଵ୍ଯଂ ଦଦାମି ତେ ଚକ୍ଷୁଃ ପଶ୍ଯ ମେ ରୂପମୈଶ୍ଵରମ୍

ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛି; ମୋ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟମୟ ରୂପକୁ ଦେଖ।

ସ୍ଵଂ ରୂପଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଦିଵ୍ଯଂ ତତ୍ ପାରମେଶ୍ଵରମ୍

ସେ ନିଜର ଦିବ୍ୟ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।

ଜ୍ଵାଲାମାଲାସହସ୍ତ୍ରାଢ୍ଯଂ କାଲାନଲଶତୋପମମ୍

ସେ ହଜାର ଅଗ୍ନିମାଳା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଶତଶତ କାଳାଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।

ତ୍ରିଶୂଲଵରହସ୍ତଂ ଚ ଘୋରରୂପଂ ଭଯାନକମ୍

ତାଙ୍କର ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ବରାହ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ରୂପ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟଦାୟି ଥିଲା।

ଚନ୍ଦ୍ରାଵଯଵଲକ୍ଷ୍ମାଣଂ ଚନ୍ଦ୍ରକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍

ତାଙ୍କର ଦେହ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ, କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।

ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରଂ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧାନୁଲେପନମ୍

ସେ ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଲଗାଇଥିଲେ।

ଅଣ୍ଡସ୍ଥଂ ଚାଣ୍ଡବାହ୍ଯସ୍ଥଂ ବାହ୍ଯମାଭ୍ଯନ୍ତରଂ ପରମ୍

ସେ ସମସ୍ତ ଆଣ୍ଡରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଣ୍ଡର ବାହାରେ ଅଛନ୍ତି, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଉପରେ ଅଛନ୍ତି।

ବ୍ରହ୍ମୋନ୍ଦ୍ରୋପେନ୍ଦ୍ରଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୈର୍ଵନ୍ଦ୍ଯମାନପଦାମ୍ବୁଜମ୍

ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଉପେନ୍ଦ୍ର ଓ ଯୋଗୀଶ୍ୱରମାନେ ପୂଜା କରିଥିଲେ।

ସର୍ଵମାଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ଦଦର୍ଶ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ସେ ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରି ଅବସ୍ଥିତ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ଭଯେନ ଚ ସମାଵିଷ୍ଟଃ ସ ରାଜା ହୃଷ୍ଟମାନସଃ

ଭୟରେ ଆବୃତ ହେଲେ, ତଥାପି ସେ ରାଜାଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଥିଲା।

ନାମ୍ନାମଷ୍ଟସହସ୍ତ୍ରେଣ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍

ସେ ଏକ ହଜାର ଆଠ ନାମରେ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ଶାନ୍ତା ମାହେଶ୍ଵରୀ ନିତ୍ଯା ଶାଶ୍ଵତୀ ପରମାକ୍ଷରା

ସେ ଶାନ୍ତ, ମହାଶିବର ଶକ୍ତି, ଚିରକାଳୀନ, ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅକ୍ଷର।

ଅନାଦିରଵ୍ଯଯା ଶୁଦ୍ଧା ଦେଵାତ୍ମା ସର୍ଵଗାଚଲା

ସେ ଆରମ୍ଭହୀନ, ଅକ୍ଷୟ, ପବିତ୍ର, ଦିବ୍ୟ ମନ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି, ଅଚଳ।

ମହାମାହେଶ୍ଵରୀ ସତ୍ଯା ମହାଦେଵୀ ନିରଞ୍ଜନା

ସେ ମହାଶିବର ଶକ୍ତି, ସତ୍ୟବାଦିନୀ, ମହାଦେବୀ ଏବଂ ନିର୍ମଳ।

ନନ୍ଦା ସର୍ଵାତ୍ମିକା ଵିଦ୍ଯା ଜ୍ଯୋତୀରୂପାମୃତାକ୍ଷରା

ସେ ନନ୍ଦା, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା, ଜ୍ଞାନର ରୂପ, ଆଲୋକର ଆକୃତି, ଅମୃତ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ।

ଵ୍ଯୋମମୂର୍ତିର୍ଵ୍ଯୋମଲଯା ଵ୍ଯୋମାଧାରାଚ୍ଯୁତାମରା

ସେ ଆକାଶର ଆକୃତି, ଆକାଶରେ ବସିଥିବା, ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅକ୍ଷୟ ଏବଂ ଅମର।

କ୍ରତୁଃ ପ୍ରଥମଜା ନାଭିରମୃତସ୍ଯାତ୍ମସଂଶ୍ରଯା

ସେ କ୍ରତୁ, ପ୍ରଥମଜ, ଅମୃତର ନାଭି ଏବଂ ଆତ୍ମାର ଆଶ୍ରୟ।

ପ୍ରାଣେଶ୍ଵରୀ ପ୍ରାଣରୂପା ପ୍ରଧାନପୁରୁଷେଶ୍ଵରୀ

ସେ ପ୍ରାଣର ମାଲିକା, ପ୍ରାଣର ଆକୃତି, ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷର ଶ୍ରେଷ୍ଠା।

ସର୍ଵକାର୍ଯନିଯନ୍ତ୍ରୀ ଚ ସର୍ଵଭୂତେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରୀ

ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ନିୟନ୍ତ୍ରଣକାରୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୂତ ଓ ତାଙ୍କର ମାଲିକା।

ଆକାଶଯୋନିର୍ଯୋଗସ୍ଥା ମହାଯୋଗେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରୀ

ସେ ଆକାଶର ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯୋଗରେ ବସିଥିବା, ମହାଯୋଗୀଙ୍କର ମାଲିକା।

ସଂସାରଯୋନିଃ ସକଲା ସର୍ଵଶକ୍ତିସମୁଦ୍ଭଵା

ସେ ସଂସାରର ଉତ୍ସ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ପତ୍ତି।