କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଭେଦାଭେଦଵିହୀନାଯ ନମୋ ଽସ୍ତ୍ଵାନନ୍ଦରୂପିଣେ

ଭିନ୍ନତା ଓ ଅଭିନ୍ନତା ରହିତ, ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଅନନ୍ତମୂର୍ତଯେ ତୁଭ୍ଯମମୂର୍ତାଯ ନମୋ ନମଃ

ଅନନ୍ତ ଆକାର ଓ ନିରାକାର ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ମୋର ପ୍ରଣାମ।

ନମସ୍ତେ ପରମେଶାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପରମାତ୍ମନେ

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପରମାତ୍ମା ତୁମକୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା।

ନମଃ ଶିଵାଯ ଶୁଦ୍ଧାଯ ନମସ୍ତେ ପରମେଷ୍ଠିନେ

ଶିବ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପରମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।

ତ୍ଵଂ ପିତା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତ୍ଵଂ ମାତା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ତୁମେ ବାପା, ତୁମେ ମାଁ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।

ସର୍ଵସ୍ଯାଧାରମଵ୍ଯକ୍ତମନନ୍ତଂ ତମସଃ ପରମ୍

ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅନନ୍ତ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ତୁମେ।

ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଭଵତୋ ରୂପଂ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍

ମୁଁ ତୁମର ରୂପକୁ ଶରଣ ନେଉଛି, ସେଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ।

ଉଭାଭ୍ଯାମଥ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ପସ୍ପର୍ଶ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ

ତା’ପରେ ସେ ଦୁଇ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ହସୁଥିବା ପରି।

ଯଥାଵତ୍ ପରମଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାତଵାଂସ୍ତତ୍ପ୍ରସାଦତଃ

ତାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଯଥାର୍ଥରେ ବୁଝିଲେ।

ପ୍ରୋଵାଚୋନ୍ନିଦ୍ରପଦ୍ମାକ୍ଷଂ ପୀତଵାସସମଚ୍ଯୁତମ୍

ସେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଥିବା, ପଦ୍ମନୟନ, ପିତାମ୍ବରଧାରୀ ଓ ଅକ୍ଷୟଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଜ୍ଞାନଂ ବ୍ରହ୍ମୈକଵିଷଯଂ ପରମାନନ୍ଦସିଦ୍ଧିଦମ୍

ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନର ଏକମାତ୍ର ବିଷୟ ବ୍ରହ୍ମ, ସେଇ ଚିରସୁଖ ଦେଇଥାଏ।

କିଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯୋଗେଶ ତନ୍ମେ ଵଦ ଜଗନ୍ମଯ

ମୁଁ କଣ କରିବି, ହେ ଯୋଗେଶ୍ୱର? ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଂଶ, ମୋତେ କୁହ।

ଉଵାଚ ସସ୍ମିତଂ ଵାକ୍ଯମଶେଷଜଗତୋ ହିତମ୍

ସେ ହସି ହସି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।

ଜ୍ଞାନେନ ଭକ୍ତିଯୋଗେନ ପୂଜନୀଯୋ ନ ଚାନ୍ଯଥା

ଜ୍ଞାନ ଓ ଭକ୍ତି ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ ଭାବେ ନୁହେଁ।

ପ୍ରଵୃତିଂ ଚାପି ମେ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମୋକ୍ଷାର୍ଥୋଶ୍ଵରମର୍ଚଯେତ୍

ମୋର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣି, ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

ଅଦ୍ଵୈତଂ ଭାଵଯାତ୍ମାନଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ଆତ୍ମାକୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କର, ତେବେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବ।

ଅନ୍ଯା ଚ ଭାଵନା ବ୍ରାହ୍ମୀ ଵିଜ୍ଞେଯା ସା ଗୁଣାତିଗା

ଅନ୍ୟ ଏକ ଚିନ୍ତନ, ବ୍ରହ୍ମ ଭାବ, ଗୁଣକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ ବୋଲି ଜାଣିବା।

ଅଶକ୍ତଃ ସଂଶ୍ରଯେଦାଦ୍ଯାମିତ୍ଯେଷା ଵୈଦିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ

ଯଦି କେହି ସମର୍ଥ ନୁହେଁ, ସେ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ; ଏହି ହେଉଛି ବେଦର ଉପଦେଶ।

ସମାରାଧଯ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯସି

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ପୂଜନ କର; ତେବେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରିବ।

କିଂ କାର୍ଯଂ କାରଣଂ କସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତିଶ୍ଚାପି କା ତଵ

କଣ ହେଉଛି ଫଳ, କଣ ହେଉଛି କାରଣ, ତୁମେ କିଏ, ଏବଂ ତୁମର କାହିଁକି କାର୍ଯ୍ୟ କଣ?

ନିତ୍ଯାନନ୍ଦଂ ସ୍ଵଯଞ୍ଜ୍ଯୋତିରକ୍ଷରଂ ତମସଃ ପରମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଚିରନ୍ଦନ ଆନନ୍ଦ ରହିଛି, ନିଜେଇ ଆଲୋକମୟ, ଅବିନାଶୀ, ଅନ୍ଧକାରରୁ ପରେ।

କାର୍ଯଂ ଜଗଦଥାଵ୍ଯକ୍ତଂ କାରଣଂ ଶୁଦ୍ଧମକ୍ଷରମ୍

ଏହି ସଂସାର ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଉଛି ଫଳ; ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅବିନାଶୀ ହେଉଛି କାରଣ।

ସର୍ଗସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତକର୍ତୃତ୍ଵଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତିର୍ମମ ଗୀଯତେ

ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାର—ଏହିପରି କହାଯାଏ।

ତତସ୍ତ୍ଵଂ କର୍ମଯୋଗେନ ଶାଶ୍ଵତଂ ସମ୍ଯଗର୍ଚଯ

ତେଣୁ ତୁମେ କର୍ମମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭାବେ ଶାଶ୍ୱତଙ୍କୁ ପୂଜା କର।

ଜ୍ଞାନଂ ଚ କୀଦୃଶଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଭାଵନାତ୍ରଯସଂସ୍ଥିତମ୍

ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ କଣ, ଯାହା ତିନି ପ୍ରକାର ଧ୍ୟାନରେ ଅବସ୍ଥିତ?

କାନି ତେଷାଂ ପ୍ରମାଣାନି ପାଵନାନି ଵ୍ରତାନି ଚ

ସେମାନଙ୍କର ସଠିକ୍ ପ୍ରମାଣ କଣ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବ୍ରତ କଣ?

ବ୍ରୂହି ମେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଯଥାଵଦଧୁନାଖିଲମ୍

ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ଏବେ ସତ୍ୟସତ୍ୟ ସବୁ କଥା ମୋତେ କହ।

ଯଥାଵଦଖିଲଂ ସର୍ଵମଵୋଚଂ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵାଃ

ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିଦେଲି।

ଅନୁଗୃହ୍ଯ ଚ ତଂ ଵିପ୍ରଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ହିତୋ ଽଭଵମ୍

ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି, ମୁଁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲି।