ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ମତିରୀଶାନୀ ମନ୍ତଵ୍ଯା ଚ ଵିଚାରତଃ
ମନକୁ ଈଶାନୀ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ବିଚାରପୂର୍ବକ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ସର୍ଵଵେଦେଷୁ ମୁନିଭିସ୍ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶିଭିଃ
ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ସମସ୍ତ ବେଦରେ ତତ୍ତ୍ୱଦର୍ଶୀ ମୁନିମାନେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵଵେଦାନ୍ତଵେଦେଷୁ ନିଶ୍ଚିତଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ
ସମସ୍ତ ବେଦାନ୍ତ ଏବଂ ବେଦରେ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି।
ଯୋଗିନସ୍ତତ୍ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ମହାଦେଵ୍ଯାଃ ପରଂ ପଦମ୍
ଯୋଗୀମାନେ ମହାଦେବୀଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଯୋଗିନସ୍ତତ୍ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ମହାଦେଵ୍ଯାଃ ପରଂ ପଦମ୍
ଯୋଗୀମାନେ ମହାଦେବୀଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଅନନ୍ତପ୍ରକୃତୌ ଲୀନଂ ଦେଵ୍ଯାସ୍ତତ୍ ପରମଂ ପଦମ୍
ମହାଦେବୀଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ ଅନନ୍ତ ପ୍ରକୃତିରେ ଲୀନ ଅଛି।
ଆତ୍ମୋପଲବ୍ଧିଵିଷଯଂ ଦେଵ୍ଯାସ୍ତତ୍ ପରମଂ ପଦମ୍
ମହାଦେବୀଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ ଆତ୍ମ ଜ୍ଞାନର ବିଷୟ।
ସଂସାରତାପାନଖିଲାନ୍ ନିହନ୍ତୀଶ୍ଵରସଂଶ୍ରଯା
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ସଂସାର ଦୁଃଖକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଆଶ୍ରଯେତ୍ ସର୍ଵଭାଵାନାମାତ୍ମଭୂତାଂ ଶିଵାତ୍ମିକାମ୍
ସମସ୍ତ ଭୂତର ଆତ୍ମା ଭାବରେ ଥିବା ଶିବାତ୍ମିକାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ।
ସଭାର୍ଯଃ ଶରଂ ଯାତଃ ପାର୍ଵତୀଂ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ପାର୍ବତୀ, ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ମେନା ହିମଵତଃ ପତ୍ନୀ ପ୍ରାହେଦଂ ପର୍ଵତେଶ୍ଵରମ୍
ହିମବତଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ମେନା ପର୍ବତର ନାଥଙ୍କୁ ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ହିତାଯ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଜାତା ଚ ତପସାଵଯୋଃ
ସମସ୍ତ ଜୀବର ଭଲ ପାଇଁ, ଆମ ଦୁଇଜଣର ତପସ୍ୟାରୁ ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
କପର୍ଦିନୀଂ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରାଂ ତ୍ରିନେତ୍ରାମତିଲାଲସାମ୍
ସେ ଜଟାଧାରିଣୀ, ଚାରିଟି ମୁହଁ, ତିନୋଟି ଚକ୍ଷୁ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଥିଲେ।
ନିର୍ଗୁଣାଂ ସଗୁଣାଂ ସାକ୍ଷାତ୍ ସଦସଦ୍ଵ୍ଯକ୍ତିଵର୍ଜିତାମ୍
ସେ ଗୁଣହୀନ ଓ ଗୁଣମୟୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ପ୍ରକଟ, ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ଉଭୟୁଁ ପାରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଭୀତଃ କୃତାଞ୍ଜଲିସ୍ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରୋଵାଚ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍
ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ହାତ ଜୋଡି ଶେଷ୍ଠୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ।
ନ ଜାନେ ତ୍ଵାମହଂ ଵତ୍ସେ ଯଥାଵଦ୍ ବ୍ରୂହି ପୃଚ୍ଛତେ
ହେ ସୁମଧୁରା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଜାଣେନି; ମୋ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦିଅ।
ଵ୍ଯାଜହାର ମହାଶୈଲଂ ଯୋଗିନାମଭଯପ୍ରଦା
ଯିଏ ଯୋଗୀମାନେଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ମହାପାହାଡ଼କୁ କହିଲେ।
ଅନନ୍ଯାମଵ୍ଯଯାମେକାଂ ଯାଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମୁମୁକ୍ଷଵଃ
ଯିଏ ଏକମାତ୍ର, ଅବିନାଶୀ, ଏବଂ ମୁକ୍ତିକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବାମାନେ ଯାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଶାଶ୍ଵତୈଶ୍ଵର୍ଯଵିଜ୍ଞାନମୂର୍ତିଃ ସର୍ଵପ୍ରଵର୍ତିକା
ସେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ।
ଦିଵ୍ଯଂ ଦଦାମି ତେ ଚକ୍ଷୁଃ ପଶ୍ଯ ମେ ରୂପମୈଶ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛି; ମୋ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟମୟ ରୂପକୁ ଦେଖ।
ସ୍ଵଂ ରୂପଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଦିଵ୍ଯଂ ତତ୍ ପାରମେଶ୍ଵରମ୍
ସେ ନିଜର ଦିବ୍ୟ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।
ଜ୍ଵାଲାମାଲାସହସ୍ତ୍ରାଢ୍ଯଂ କାଲାନଲଶତୋପମମ୍
ସେ ହଜାର ଅଗ୍ନିମାଳା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଶତଶତ କାଳାଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲଵରହସ୍ତଂ ଚ ଘୋରରୂପଂ ଭଯାନକମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ବରାହ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ରୂପ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟଦାୟି ଥିଲା।
ଚନ୍ଦ୍ରାଵଯଵଲକ୍ଷ୍ମାଣଂ ଚନ୍ଦ୍ରକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ, କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରଂ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧାନୁଲେପନମ୍
ସେ ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଲଗାଇଥିଲେ।
ଅଣ୍ଡସ୍ଥଂ ଚାଣ୍ଡବାହ୍ଯସ୍ଥଂ ବାହ୍ଯମାଭ୍ଯନ୍ତରଂ ପରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଆଣ୍ଡରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଣ୍ଡର ବାହାରେ ଅଛନ୍ତି, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଉପରେ ଅଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମୋନ୍ଦ୍ରୋପେନ୍ଦ୍ରଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୈର୍ଵନ୍ଦ୍ଯମାନପଦାମ୍ବୁଜମ୍
ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଉପେନ୍ଦ୍ର ଓ ଯୋଗୀଶ୍ୱରମାନେ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵମାଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ଦଦର୍ଶ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ସେ ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରି ଅବସ୍ଥିତ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଭଯେନ ଚ ସମାଵିଷ୍ଟଃ ସ ରାଜା ହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ଭୟରେ ଆବୃତ ହେଲେ, ତଥାପି ସେ ରାଜାଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଥିଲା।
ନାମ୍ନାମଷ୍ଟସହସ୍ତ୍ରେଣ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍
ସେ ଏକ ହଜାର ଆଠ ନାମରେ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।