ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ଯୋ ଽଖିଲାଧାରସ୍ତସ୍ମୈ ଶେଷାତ୍ମନେ ନମଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆଧାର, ଶେଷନାଗଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ନୃତ୍ଯତ୍ଯନନ୍ତମହିମା ତସ୍ମୈ ରୁଦ୍ରାତ୍ମନେ ନମଃ
ଯିଏ ଅନନ୍ତ ମହିମାରେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ତଂ ସର୍ଵସାକ୍ଷିଣଂ ଦେଵଂ ନମସ୍ଯେ ଭଵତସ୍ତନୁମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ, ତୁମ ଦେବତା ସ୍ୱରୂପକୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।
ଜ୍ଯୋତିଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଯୁଞ୍ଜାନାସ୍ତସ୍ମୈ ଯୋଗାତ୍ମନେ ନମଃ
ଯିଏ ଯୋଗର ସ୍ୱରୂପ, ଯାହାଙ୍କ ଜ୍ୟୋତି ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବାମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ଅପାରତରପର୍ଯନ୍ତାଂ ତସ୍ମୈ ଵିଦ୍ଯାତ୍ମନେ ନମଃ
ଅସୀମ ଓ ଅନନ୍ତ ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ପ୍ରପଦ୍ଯେ ତତ୍ ପରଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ତଦ୍ରୂପଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ସେଇ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରୂପରେ ଶରଣ ନେଉଛି।
ପ୍ରପଦ୍ଯେ ପରମାତ୍ମାନଂ ଭଵନ୍ତଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ତୁମେ ପରମାତ୍ମା, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି।
ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରଣତସ୍ତସ୍ଥୌ ଗୃଣନ୍ ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍
ହାତ ଯୋଡି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଉଭ୍ୟସ୍ଥିତ ହୋଇ, ସେ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଗାଇଲେ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମସଦ୍ଭାଵଂ ଵୈରାଗ୍ଯଂ ଚ ଦଦୌ ହରଃ
ହରା ତାଙ୍କୁ ଏଶ୍ୱର୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମଭାବ ଓ ବିରାଗ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
ଵ୍ଯାଜହରା ସ୍ଵଯଂ ଦେଵଃ ସୋ ଽନୁଗୃହ୍ଯ ପିତାମହମ୍
ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ପିତାମହଙ୍କୁ କୃପା କରି କହିଲେ।
କୃତଂ ମଯା ତତ୍ ସକଲଂ ସୃଜସ୍ଵ ଵିଵିଧଂ ଜଗତ୍
ମୁଁ ଏହି ସବୁ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି; ଏବେ ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରପଞ୍ଚ ଉତ୍ପନ୍ନ କର।
ସର୍ଗରକ୍ଷାଲଯଗୁଣୈର୍ନିଷ୍କଲଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ଅଂଶ ବିହୀନ, ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ଲୟର ଗୁଣ ଥିବା।
ମମୈଵ ଦକ୍ଷିଣାଦଙ୍ଗାଦ୍ ଵାମାଙ୍ଗାତ୍ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ମୋର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ସଂବଭୂଵାଥ ରୁଦ୍ରୋ ଽସାଵହଂ ତସ୍ଯାପରା ତନୁଃ
ତାପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା; ମୁଁ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପ।
ଵିଭଜ୍ଯାତ୍ମାନମେକୋ ଽପି ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଶଙ୍କରଃ ସ୍ଥିତଃ
ଏକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶଙ୍କର ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନିଜକୁ ବିଭାଜିତ କରି ଅବସ୍ଥିତ।
ନିରୂପଃ କେଵଲଃ ସ୍ଵଚ୍ଛୋ ମହାଦେଵଃ ସ୍ଵଭାଵତଃ
ମହାଦେବ ସ୍ୱଭାବତଃ ନିରାକାର, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରସ୍ପଷ୍ଟ।
ମାହେଶ୍ଵରୀ ତ୍ରିନଯନା ଯୋଗିନାଂ ଶାନ୍ତିଦା ସଦା
ମାହେଶ୍ୱରୀ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସଦା ଯୋଗୀମାନେଂକୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଶାଶ୍ଵତୈଶ୍ଵର୍ଯଵିଜ୍ଞାନତେଜୋଯୋଗସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ଚିରକାଳର ଶକ୍ତି, ଜ୍ଞାନ, ତେଜ ଓ ଯୋଗର ସଂଯୋଗରେ ଶୋଭିତ।
କାଲୋ ଭୂତ୍ଵା ନ ତମସା ମାମନ୍ଯୋ ଽଭିଭଵିଷ୍ଯତି
ମୁଁ କାଳ ହୋଇ, ଅନ୍ୟ କେହି ମୋତେ ଅନ୍ଧକାର ଦ୍ୱାରା ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତଦା ତଦା ମେ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ତଵାନଘ
ଏପରି ହେଲେ, ପ୍ରତିଥରେ ମୋର ସାନିଧ୍ୟ ତୁମ ସହିତ ରହିବ, ହେ ପାପହୀନ।
ସହୈଵ ମାନସୈଃ ପୁତ୍ରୈଃ କ୍ଷଣାଦନ୍ତରଧୀଯତ
ନିଜ ମନସ୍ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ସେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ନାରାଯଣାଖ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ପ୍ରିଜାପତିଃ
ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନାରାୟଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେ ପୂର୍ବବତ୍ ପ୍ରଜାପତି ହେଲେ।
ଦକ୍ଷମତ୍ରିଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ଚ ସୋ ଽସୃଜଦ୍ ଯୋଗଵିଦ୍ଯଯା
ଯୋଗଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ଦକ୍ଷ, ଅତ୍ରି ଓ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସର୍ଵେ ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ତୁଲ୍ଯାଃ ସାଧକା ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ, ସିଦ୍ଧ ଓ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ।
ସ୍ଥାନାଭିମାନିନଃ ସର୍ଵାନ୍ ଯଥା ତେ କଥିତଂ ପୁରା
ପୂର୍ବରୁ ତୁମକୁ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ଥାନର ଅଧିପତି।
ସହୈଵ ମାନସୈଃ ପୁତ୍ରୈସ୍ତତାପ ପରମଂ ତପଃ
ନିଜ ମନସ୍ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲପାଣିରୀଶାନଃ ପ୍ରଦୁରାସୀତ୍ ତ୍ରିଲୋଚନଃ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ଈଶାନ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଵିଭଜାତ୍ମାନମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଚାନ୍ତର୍ଦଧେ ଭଯାତ୍
‘ନିଜକୁ ବିଭାଜନ କର’ ବୋଲି କହି, ବ୍ରହ୍ମା ଭୟରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ବିଭେଦ ପୁରୁଷତ୍ଵଂ ଚ ଦଶଧା ଚୈକଧା ପୁନଃ
ସେ ପୁରୁଷତ୍ୱକୁ ଦଶ ପ୍ରକାରରେ ଭାଗ କଲେ, ପରେ ପୁନି ଏକ ଭାଗରେ ଏକତା କଲେ।
କପାଲୋଶାଦଯୋ ଵିପ୍ରା ଦେଵକାର୍ଯେ ନିଯୋଜିତାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କପାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେବତାଙ୍କ କାମ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।