କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଜ୍ଞାତୁଂ ହି ଶକ୍ଯତେ ଦେଵି ବ୍ରୂହି ମେ ପରମେଶ୍ଵରି

ହେ ଦେବୀ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିହେବାକୁ ସମ୍ଭବ; ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ହେ ପରମେଶ୍ୱରୀ।

ସାକ୍ଷାନ୍ନାରାଯଣୋ ଜ୍ଞାନଂ ଦାସ୍ଯତୀତ୍ଯାହ ତଂ ମୁନିମ୍

ସେ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇବେ।'

ସ୍ମୃତ୍ଵା ପରାତ୍ପରଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ସେ ପରାତ୍ପର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଆରାଧଯଦ୍ଧୃଷୀକେଶଂ ପ୍ରଣତାର୍ତିପ୍ରଭଞ୍ଜନମ୍

ସେ ହୃଷୀକେଶ, ଯିଏ ପ୍ରଣତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କଲେ।

ପ୍ରାଦୁରାସୀନ୍ମହାଯୋଗୀ ପୀତଵାସା ଜଗନ୍ମଯଃ

ମହାଯୋଗୀ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପି ଦେଖାଦେଲେ।

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟାଵ ଗରୁଡଧ୍ଵଜମ୍

ଘୁଁଡି ହୋଇ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ସେ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

କୁଷ୍ଣ ଵିଷ୍ଣୋ ହୃଷୀକେଶ ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ

ହେ କୃଷ୍ଣ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ ହୃଷୀକେଶ, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ସର୍ଗସ୍ଥିତିଵିନାଶାନାଂ ହେତଵେ ଽନନ୍ତଶକ୍ଯେ

ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ବିନାଶର କାରଣ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ପୁରୁଷାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ତେ ନମଃ

ପୁରୁଷ ସ୍ୱରୂପ, ବିଶ୍ୱର ରୂପ ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଆଦିମଧ୍ଯାନ୍ତହୀନାଯ ଜ୍ଞାନଗମ୍ଯାଯ ତେ ନମଃ

ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ନଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଭେଦାଭେଦଵିହୀନାଯ ନମୋ ଽସ୍ତ୍ଵାନନ୍ଦରୂପିଣେ

ଭିନ୍ନତା ଓ ଅଭିନ୍ନତା ରହିତ, ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଅନନ୍ତମୂର୍ତଯେ ତୁଭ୍ଯମମୂର୍ତାଯ ନମୋ ନମଃ

ଅନନ୍ତ ଆକାର ଓ ନିରାକାର ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ମୋର ପ୍ରଣାମ।

ନମସ୍ତେ ପରମେଶାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପରମାତ୍ମନେ

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପରମାତ୍ମା ତୁମକୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା।

ନମଃ ଶିଵାଯ ଶୁଦ୍ଧାଯ ନମସ୍ତେ ପରମେଷ୍ଠିନେ

ଶିବ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପରମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।

ତ୍ଵଂ ପିତା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତ୍ଵଂ ମାତା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ତୁମେ ବାପା, ତୁମେ ମାଁ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।

ସର୍ଵସ୍ଯାଧାରମଵ୍ଯକ୍ତମନନ୍ତଂ ତମସଃ ପରମ୍

ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅନନ୍ତ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ତୁମେ।

ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଭଵତୋ ରୂପଂ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍

ମୁଁ ତୁମର ରୂପକୁ ଶରଣ ନେଉଛି, ସେଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ।

ଉଭାଭ୍ଯାମଥ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ପସ୍ପର୍ଶ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ

ତା’ପରେ ସେ ଦୁଇ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ହସୁଥିବା ପରି।

ଯଥାଵତ୍ ପରମଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାତଵାଂସ୍ତତ୍ପ୍ରସାଦତଃ

ତାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଯଥାର୍ଥରେ ବୁଝିଲେ।

ପ୍ରୋଵାଚୋନ୍ନିଦ୍ରପଦ୍ମାକ୍ଷଂ ପୀତଵାସସମଚ୍ଯୁତମ୍

ସେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଥିବା, ପଦ୍ମନୟନ, ପିତାମ୍ବରଧାରୀ ଓ ଅକ୍ଷୟଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଜ୍ଞାନଂ ବ୍ରହ୍ମୈକଵିଷଯଂ ପରମାନନ୍ଦସିଦ୍ଧିଦମ୍

ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନର ଏକମାତ୍ର ବିଷୟ ବ୍ରହ୍ମ, ସେଇ ଚିରସୁଖ ଦେଇଥାଏ।

କିଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯୋଗେଶ ତନ୍ମେ ଵଦ ଜଗନ୍ମଯ

ମୁଁ କଣ କରିବି, ହେ ଯୋଗେଶ୍ୱର? ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଂଶ, ମୋତେ କୁହ।

ଉଵାଚ ସସ୍ମିତଂ ଵାକ୍ଯମଶେଷଜଗତୋ ହିତମ୍

ସେ ହସି ହସି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।

ଜ୍ଞାନେନ ଭକ୍ତିଯୋଗେନ ପୂଜନୀଯୋ ନ ଚାନ୍ଯଥା

ଜ୍ଞାନ ଓ ଭକ୍ତି ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ ଭାବେ ନୁହେଁ।

ପ୍ରଵୃତିଂ ଚାପି ମେ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମୋକ୍ଷାର୍ଥୋଶ୍ଵରମର୍ଚଯେତ୍

ମୋର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣି, ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

ଅଦ୍ଵୈତଂ ଭାଵଯାତ୍ମାନଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ଆତ୍ମାକୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କର, ତେବେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବ।

ଅନ୍ଯା ଚ ଭାଵନା ବ୍ରାହ୍ମୀ ଵିଜ୍ଞେଯା ସା ଗୁଣାତିଗା

ଅନ୍ୟ ଏକ ଚିନ୍ତନ, ବ୍ରହ୍ମ ଭାବ, ଗୁଣକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ ବୋଲି ଜାଣିବା।

ଅଶକ୍ତଃ ସଂଶ୍ରଯେଦାଦ୍ଯାମିତ୍ଯେଷା ଵୈଦିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ

ଯଦି କେହି ସମର୍ଥ ନୁହେଁ, ସେ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ; ଏହି ହେଉଛି ବେଦର ଉପଦେଶ।

ସମାରାଧଯ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯସି

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ପୂଜନ କର; ତେବେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରିବ।