ଫଲଂ ଚ ଵିପୁଲଂ ଵିପ୍ରା ମାର୍କଣ୍ଡେଯସ୍ଯ ନିର୍ଗମଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବଡ଼ ଫଳ ଓ ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କର ବିଦାୟ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କଥା ହୋଇଛି।
କୀର୍ତ୍ଯନ୍ତେ ଚୈଵ ଵର୍ଷାଣି ନଦୀନାଂ ଚୈଵ ନିର୍ଣଯଃ
ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକର ଗଣନା ଓ ନଦୀମାନଙ୍କର ନିର୍ଣୟ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଦ୍ଵୀପାନାଂ ପ୍ରଵିଭାଗଶ୍ଚ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପୋପଵର୍ଣନମ୍
ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କର ବିଭାଜନ ଓ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ବର୍ଣ୍ଣନା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛି।
ମନ୍ଵନ୍ତରାଣାଂ କଥନଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ମାହାତ୍ମ୍ଯମେଵ ଚ
ମନ୍ବନ୍ତରମାନଙ୍କର କଥା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହିମା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଅଵେଦସ୍ଯ ଚ ଵେଦାନାଂ କଥନଂ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵାଃ
ମହାମୁନିମାନେ, ବେଦ ଓ ଅବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ବିବରଣୀ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛି।
ଗୀତାଶ୍ଚ ଵିଵିଧାଗୁହ୍ଯା ଈଶ୍ଵରସ୍ଯାଥ କୀର୍ତିତାଃ
ପ୍ରଭୁଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଗୁପ୍ତ ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଛି।
କପାଲିତ୍ଵଂ ଚ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଭିକ୍ଷାଚରଣମେଵ ଚ
ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଖପର ଧାରଣ ଓ ତାଙ୍କର ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ବିଷୟ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛି।
ତଥା ମଙ୍କଣକସ୍ଯାଥ ନିଗ୍ରହଃ କୀର୍ତ୍ଯତେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏଭଳି, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ମଙ୍କଣକଙ୍କୁ ଦମନ କରାଯିବା କଥା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି।
ଦେଵଦାରୁଵନେ ଶଂଭୋଃ ପ୍ରଵେଶୋ ମାଧଵସ୍ଯ ଚ
ଦେବଦାରୁବନକୁ ଶଂଭୁଙ୍କ ଓ ମାଧବଙ୍କ ପ୍ରବେଶ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଵରଦାନଂ ଚ ଦେଵସ୍ଯ ନନ୍ଦିନେ ତୁ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ଦେବତାଙ୍କର ନନ୍ଦିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କଥା ହୋଇଛି।
ପ୍ରାକୃତଃ ପ୍ରଲଯଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵଂ ସବୀଜୋ ଯୋଗ ଏଵ ଚ
ସାଧାରଣ ପ୍ରଳୟ ଓ ପରେ ସବିଜ ଯୋଗ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କଥା ହୋଇଛି।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ମହିମା ପାଉଛନ୍ତି।
ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ କୂର୍ମସଂସ୍ଥାନଂ ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ଚ ଜଗାମ ହ
କୂର୍ମ ଆକାରକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ପୁରୁଷଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ହ୍ଯମୃତଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଅମୃତ ନେଇଥିଲେ।
ସାକ୍ଷାଦ୍ ଦେଵାଦିଦେନେନ ଵିଷ୍ଣୁନା ଵିଶ୍ଵଯୋନିନା
ସକ୍ଷାତ୍ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଉତ୍ସ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ହୋଇଥିଲା।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ମହିମା ପାଉଛନ୍ତି।
ଵିପ୍ରାଯ ଵେଦଵିଦୁଷେ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ନିବୋଧତ
ବେଦ ଜାଣିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିଲେ କେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେଥିରେ ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ଵିପୁଲାନ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ଭୋଗାନ୍ଦିଵ୍ଯାନ୍ସୁଶୋଭନାନ୍
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବହୁତ ଦିବ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରିଥାଏ।
ପୂର୍ଵସଂସ୍କାରମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ସଂସ୍କାରର ମହତ୍ତ୍ୱରୁ, ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଯୋର୍ଽଥଂ ଵିଚାରଯେତ୍ ସମ୍ଯକ୍ ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରଂ ପଦମ୍
ଯିଏ ଏହାର ଅର୍ଥକୁ ଭଲଭାବରେ ବିଚାର କରେ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠା ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ବଡ଼ ଅପରାଧକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱ କରେ।
ଏକତ୍ର ଚେଦଂ ପରମମେତଦେଵାତିରିଚ୍ଯତେ
ଏହି ସବୁ କଥା ଏକଠି ହେଲେ, ଏହା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଇଦଂ ପୁରାଣଂ ମୁକ୍ତ୍ଵୈକଂ ନାସ୍ତ୍ଯନ୍ଯତ୍ ସାଧନଂ ପରମ୍
ଏହି ପୁରାଣ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧନା ନାହିଁ।
କଥ୍ଯତେ ହି ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ ତଥାନ୍ଯେଷୁ ସୁଵ୍ରତାଃ
ଏଠାରେ ଯେପରି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଏପରି ନୁହେଁ।
ଅତ୍ର ତତ୍ ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମ କୀର୍ତ୍ଯତେ ହି ଯଥାର୍ଥତଃ
ଏଠି, ପରମ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଜ୍ଞାନାନାଂ ପରମଂ ଜ୍ଞାନଂ ଵ୍ରତାନାଂ ପରମଂ ଵ୍ରତମ୍
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରତ।
ଯୋ ଽଧୀତେ ସ ତୁ ମୋହାତ୍ମା ସ ଯାତି ନରକାନ୍ ବହୂନ୍
ଯିଏ ମୂଢ଼ ମନେ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ପଢ଼େ, ସେ ବହୁତ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଯଜ୍ଞାନ୍ତେ ତୁ ଵିଶେଷେଣ ସର୍ଵଦୋଷଵିଶୋଧନମ୍
ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ ବିଶେଷ କରି, ଏହା ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରେ।
ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଚାଥ ମନ୍ତଵ୍ଯଂ ଵେଦାର୍ଥପରିବୃଂହଣମ୍
ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିବା ଓ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ବେଦର ଅର୍ଥକୁ ବଢ଼ାଏ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମ ସାୟୁଜ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ।