କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

କ୍ରୀଡତେ ନାକଲୋକସ୍ଥୋ ହ୍ଯପ୍ସରୋଭିଃ ସ ମୋଦତେ

ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହି, ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଖେଳିବା ଓ ଆନନ୍ଦ କରିଥାଏ।

ଅସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ମୃତୋ ରାଜନ୍ ଗାଣପତ୍ଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ହେ ରାଜା, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ଗଣପତିଙ୍କ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଅଶ୍ଵମେଧାଦ୍ ଦଶଗୁଣଂ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି, ଏହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଵୃଷଯୁକ୍ତେନ ଯାନେନ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ବୃଷ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ବସି, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ହଂସଯୁକ୍ତେନ ଯାନେନ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ହଂସ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ବସି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ତତ୍ର ତୀର୍ଥଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍

ଏଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଦାୟକ ଓ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା

ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଜମଦଗ୍ନିରିତି ଖ୍ଯାତଃ ସିଦ୍ଧୋ ଯତ୍ର ଜନାର୍ଦନଃ

ଏଠି ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ 'ଜମଦଗ୍ନି' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସିଦ୍ଧ ମନାଯାଏ।

ତ୍ରିଗୁଣଂ ଚାଶ୍ଵମେଧସ୍ଯ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ

ଏଠାରେ ମଣିଷ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ତିନିଗୁଣା ଫଳ ପାଏ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ

ହେ ରାଜା, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଣିଷ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତଂ ପାପଂ ହିତ୍ଵା ଯାତି ଶିଵାଲଯମ୍

ସାତଟି ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ଛାଡି, ସେ ଶିବଙ୍କ ଆଳୟକୁ ଯାଏ।

ଅସ୍ଯ ତୀର୍ଥସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା

ଏହି ତୀର୍ଥର ମହିମାରୁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ନ ଶକ୍ଯା ଵିସ୍ତରାଦ୍ ଵକ୍ତୁଂ ସଂଖ୍ଯା ତୀର୍ଥେଷୁପାଣ୍ଡଵ

ହେ ପାଣ୍ଡବ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକର ସଂଖ୍ୟା କେତେ ଅଛି, ଏହାକୁ ଏକେକରେ ବିସ୍ତାରରେ କହିପାରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

ନର୍ମଦା ସରିତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ମହାଦେଵସ୍ଯ ଵଲ୍ଲଭା

ନର୍ମଦା ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ମହାଦେବଙ୍କର ପ୍ରିୟ।

ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଏଠାରେ ଶତଟି ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତର ଫଳ ମିଳେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ପତନ୍ତି ନରକେ ଘୋରେ ଇତ୍ଯାହ ପରମେଶ୍ଵରଃ

ଯେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି—ଏହି କଥା ପରମେଶ୍ୱର କହିଛନ୍ତି।

ତେନ ପୁଣ୍ଯା ନଦୀ ଜ୍ଞେଯା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାପହାରିଣୀ

ସେହିପାଇଁ, ଏହି ନଦୀକୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ବୋଲି ଜାଣ।

ମହାଦେଵପ୍ରିଯକରଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍

ଏହା ମହାଦେବଙ୍କୁ ଖୁସି କରେ ଏବଂ ମହାପାପ ନାଶ କରେ।

ବ୍ରହାମଣା ନିର୍ମିତଂ ସ୍ଥାନଂ ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ସ୍ଥାପନା କରିଥିବା ଏକ ସ୍ଥାନ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।

ଭୃଗଵୋ ଽଙ୍ଗିରସଃ ପୂର୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ କମଲୋଦ୍ଭଵମ୍

ପୁରୁଣା ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ କମଳରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।

ପୃଚ୍ଛନ୍ତି ପ୍ରଣିପତ୍ଯୈନଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମଚ୍ଯୁତମ୍

ସେମାନେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।

କେନୋପାଯେନ ପଶ୍ଯାମୋ ବ୍ରୂହି ଦେଵନମସ୍କୃତମ୍

କେଉଁ ଉପାୟରେ ଆମେ ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବୁ? ଆମକୁ କହ।

ଦେଶଂ ଚ ଵଃ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯସ୍ମିନ୍ ଦେଶେ ଚରିଷ୍ଯଥ

ମୁଁ ତୁମମାନେ କେଉଁ ଦେଶରେ ବସିବେ, ସେଇ ଦେଶ ବିଷୟରେ କହିଦେବି।

ଯତ୍ରାସ୍ଯ ନେମିଃ ଶୀର୍ଯେତ ସ ଦେଶଃ ପୁରୁଷର୍ଷଭାଃ

ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ଚକ୍ରର କିନାରା ଭାଙ୍ଗିଯିବ, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଇଠା ହେଉଛି ସେ ଦେଶ।

ନୈମିସଂ ତତ୍ସ୍ମୃତଂ ନାମ୍ନା ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵତ୍ର ପୂଜିତମ୍

ସେଠିକୁ 'ନୈମିଷ' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଏହା ପବିତ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତଠାରେ ପୂଜିତ।

ସ୍ଥାନଂ ଭଗଵତଃ ଶଂଭୋରେତନ୍ନୈମିଶମୁତ୍ତମମ୍

ଏହିଠାରେ ଭଗବାନ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଉତ୍ତମ ନୈମିଷ ସ୍ଥାନ ଅଛି।

ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ପୁରା ଦେଵା ଲେଭିରେ ପ୍ରଵରାନ୍ ଵରାନ୍

ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଦେବମାନେ ଏଠାରେ ତପସ୍ୟା କରି ଉତ୍ତମ ଵର ପାଇଥିଲେ।

ସତ୍ରେଣାରାଧ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଦୃଷ୍ଟଵନ୍ତୋ ମହେଶ୍ଵରମ୍

ଯଜ୍ଞ କରି ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜି, ସେମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ।