କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଵାସୁଦେଵାଭିଧାନାଂ ମାମଵେହି ପ୍ରପିତାମହ

ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ମୋତେ ବାସୁଦେବ ନାମରେ ଜଣିବ।

ଦିଵ୍ଯଂ ଭଵତୁ ତେ ଚକ୍ଷୁର୍ଯେନ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ତତ୍ପରମ୍

ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ପାଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚକୁ ଦେଖିପାରିବ।

ବୁବୁଧେ ପରମେଶାନଂ ପୁରତଃ ସମଵସ୍ଥିତମ୍

ସେ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କଲେ।

ପ୍ରପେଦେ ଶରଣଂ ଦେଵଂ ତମେଵ ପିତରଂ ଶିଵମ୍

ସେ ଶିବ, ତାଙ୍କୁ ପିତା ଭାବେ ଶରଣ ନେଲେ।

ଅଥର୍ଵଶିରସା ଦେଵଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ଚ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ

ଅଞ୍ଜଳି ମିଳାଇ, ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ଅଵାପ ପରମାଂ ପ୍ରୀତିଂ ଵ୍ଯାଜହାର ସ୍ମଯନ୍ନିଵ

ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ ଏବଂ ହସିଥିବା ପରି କହିଲେ।

ମଯୈଵୋତ୍ପାଦିତଃ ପୂର୍ଵଂ ଲୋକସୃଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥମଵ୍ଯଯମ୍

ମୁଁ ଏହି ଅବିନାଶୀକୁ ପୂର୍ବରୁ ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି।

ଵରଂ ଵରଯ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନ୍ ଵରଦୋ ଽହଂ ତଵାନଘ

ହେ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ତୁମେ ଏକ ଵର ଚୟନ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ଵର ଦେବି, ହେ ପାପହୀନ।

ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୁରୁଷଂ ପ୍ରଣମ୍ଯାହ ଵୃଷଧ୍ଵଜମ୍

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ନମସ୍କାର କରି, ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ କହିଲେ।

ତ୍ଵାମେଵ ପୁତ୍ରମିଚ୍ଛାମି ତ୍ଵଯା ଵା ସଦୃଶଂ ସତମ୍

ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବରେ ଚାହେଁ, କିମ୍ବା ତୁମ ପରି ଏକ ସତ୍ପୁତ୍ର ମୋତେ ମିଳୁ।

ନ ଜାନେ ପରମଂ ଭାଵଂ ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ତେ ଶିଵ

ହେ ଶିବ, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱଭାବ କେମିତି ଅଟୁଟ ଅଛି, ମୁଁ ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିନାହିଁ।

ପ୍ରସୀଦ ତଵ ପାଦାବ୍ଜଂ ନମାମି ଶରଣଂ ଗତଃ

ଦୟା କର, ମୁଁ ତୁମର ପଦପଦ୍ମକୁ ନମସ୍କାର କରିଛି, ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।

ଵ୍ଯାଜହାର ତଦା ପୁତ୍ରଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ଜନାର୍ଦନମ୍

ତାପରେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଵିଜ୍ଞାନମୈଶ୍ଵରଂ ଦିଵ୍ଯମୁତ୍ପତ୍ସ୍ଯତି ତଵାନଘ

ହେ ନିର୍ମଳ, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ତୁମରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ।

ତଥା କୁରୁଷ୍ଵ ଦେଵେଶ ମଯା ଲୋକପିତାମହ

ହେ ଦେବେଶ, ମୋ ପ୍ରସ୍ତାବ ଅନୁସାରେ ଏହା କର, ହେ ଲୋକପିତାମହ।

ଭଵିଷ୍ଯତି ତଵେଶାନୋ ଯୋଗକ୍ଷେମଵହୋ ହରିଃ

ତୁମର ଯୋଗ ଓ ମଙ୍ଗଳର ଭାର ହରି ନେବେ।

ସଂସ୍ପୃଶ୍ଯ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ହରିଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍

ଦେବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ହରି କଥା କହିଲେ।

ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵଂ ନହ୍ଯାଵାଂ ଵିଭିନ୍ନୌ ପରମାର୍ଥତଃ

ଏକ ଭିକ୍ଷା ଚୟନ କର, କାରଣ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ମୂଳତଃ ଅଲଗା ନୁହେଁ।

ପ୍ରାହ ପ୍ରସନ୍ନଯା ଵାଚା ସମାଲୋକ୍ଯ ଚତୁର୍ମୁଖମ୍

ସେ ଚତୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ ଦେଖି, ଖୁସି ହୋଇ କଥା କହିଲେ।

ପଶ୍ଯାମି ପରମାତ୍ମାନଂ ଭକ୍ତିର୍ଭଵତୁ ମେ ତ୍ଵଯି

ମୁଁ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି; ତୁମପ୍ରତି ମୋର ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନିଅ।

ଭଵାନ୍ ସର୍ଵସ୍ଯ କାର୍ଯସ୍ଯ କର୍ତାହଽମଧିଦୈଵତମ୍

ତୁମେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା, ମୁଁ ଉପଦେବତା।

ଭଵାନ୍ ସୋମସ୍ତ୍ଵହଂ ସୂର୍ଯୋ ଭଵାନ୍ ରାତ୍ରିରହଂ ଦିନମ୍

ତୁମେ ସୋମ, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ତୁମେ ରାତି, ମୁଁ ଦିନ।

ଭଵାନ୍ ଜ୍ଞାନମହଂ ଜ୍ଞାତା ଭଵାନ୍ ମାଯାହମୀଶ୍ଵରଃ

ତୁମେ ଜ୍ଞାନ, ମୁଁ ଜ୍ଞାତା; ତୁମେ ମାୟା, ମୁଁ ଈଶ୍ୱର।

ଯୋ ଽହଂ ସୁନିଷ୍କଲୋ ଦେଵଃ ସୋ ଽପି ନାରାଯଣଃ ପରଃ

ଯିଏ ମୁଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶହୀନ ଦେବ, ସେ ମଧ୍ୟ ପରମ ନାରାୟଣ।

ପାଲଯୈତଜ୍ଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ, ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମାନବ ସହିତ, ରକ୍ଷା କର।

ଧାମୈକମଵ୍ଯକ୍ତମନନ୍ତଶକ୍ତିଃ

ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ଧାମ, ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଆଶ୍ରୟ।

ତଦେଵ ସୁମହତ୍ ପଦ୍ମଂ ଭେଜେ ନାଭିସମୁତ୍ଥିତମ୍

ସେ ନାଭିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ବଡ଼ ପଦ୍ମରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ମହାସୁରୌ ସମାଯାତୌ ଭ୍ରାତରୌ ମଧୁକୈଟଭୌ

ମହାଶୁର ଭାଇ ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ଏକାସাথে ଆସିଲେ।

କର୍ଣାନ୍ତରସମୁଦ୍ଭୂତୌ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ

ଦେବଦେବ ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀଙ୍କ କାନ ମଧ୍ୟରୁ ସେମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।