କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ତେଷାଂ ଚ ସର୍ଵପାପାନି ନାଶଯାମି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଧ୍ଯାନଂ ଜପଶ୍ଚ ନିଯମଃ ସର୍ଵମତ୍ରାକ୍ଷଯଂ କୃତମ୍

ଏଠାରେ ଧ୍ୟାନ, ଜପ ଏବଂ ନିୟମ — ସବୁ କିଛି ଅଶୋଷ୍ୟ ଭାବରେ ରଖାଯାଇଛି।

ଦେଵଦାରୁଵନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମହାଦେଵନିଷେଵିତମ୍

ଦେବଦାରୁ ଜଙ୍ଗଲ ପବିତ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ମହାଦେବ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।

ତତ୍ର ସନ୍ନିହିତା ଗଙ୍ଗାତୀର୍ଥାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ

ସେଠାରେ ଗଙ୍ଗାର ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଦେବସ୍ଥାନ ଅଛି।

ମୋହଯାମାସ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାନ୍ ସୂତ ଵକ୍ତୁମିହାର୍ହସି

ସୂତ, ଏଠାରେ କିପରି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କଲେ, ତୁମେ କହିବା ଉଚିତ।

ସପୁତ୍ରଦାରା ମୁନଯସ୍ତପଶ୍ଚେରୁଃ ସହସ୍ରଶଃ

ମୁନିମାନେ ପୁଅ ଓ ଜନନୀଙ୍କ ସହିତ ହଜାର-ହଜାର ଜଣେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।

ଯଜନ୍ତି ଵିଵିଧୈର୍ଯଜ୍ଞୈସ୍ତପନ୍ତି ଚ ମହର୍ଷଯଃ

ମହାର୍ଷିମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ଏବଂ ତପସ୍ୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି।

ଖ୍ଯାପଯନ୍ ସ ମହାଦୋଷଂ ଯଯୌ ଦାରୁଵନଂ ହରଃ

ସେ ଏହି ବଡ଼ ଦୋଷକୁ ପ୍ରଚାର କରି, ହର ଦାରୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ।

ଯଯୌ ନିଵୃତ୍ତଵିଜ୍ଞାନସ୍ଥାପନାର୍ଥଂ ଚ ଶଙ୍କରଃ

ଶଙ୍କର ନିବୃତ ଜ୍ଞାନକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଗଲେ।

ଲୀଲାଲସୋ ମହାବାହୁଃ ପୀନାଙ୍ଗଶ୍ଚାରୁଲୋଚନଃ

ଲୀଳାରେ ଆସକ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜା, ଉତ୍ତଳ ଶରୀର ଓ ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ ଥିଲେ।

ମତ୍ତମାତଙ୍ଗଗାମନୋ ଦିଗ୍ଵାସା ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ

ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି ଚାଲି, ଦିଗ୍ବାସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଈଶ୍ୱର।

ଦଧାନୋ ଭଗଵାନୀଶଃ ସମାଗଚ୍ଛତି ସସ୍ମିତଃ

ଭଗବାନ ଈଶ୍ୱର ହସି ହସି, ନିଜ ଗୁଣ ଧାରଣ କରି, ଆଗକୁ ଆସିଲେ।

ସ୍ତ୍ରୀଵେଷଂ ଵିଷ୍ଣୁରାସ୍ଥାଯ ସୋ ଽନୁଗଚ୍ଛତି ଶୂଲିନମ୍

ବିଷ୍ଣୁ ଜନାନୀର ଭୂମିକା ନେଇ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।

ଶୁଚିସ୍ମିତଂ ସୁପ୍ରସନ୍ନଂ ରଣନ୍ନୁପୁରକଦ୍ଵଯମ୍

ପବିତ୍ର ହସ, ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁହଁ, ଦୁଇଟି ନୂପୁର ଝଙ୍କାର କରୁଥିଲା।

ଉଦାରହଂସଚଲନଂ ଵିଲାସି ସୁମନୋହରମ୍

ଉଦାର ହଂସ ଚାଳ, ଲୀଳାମୟ ଓ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ।

ଚଚାର ହରିଣା ଭିକ୍ଷାଂ ମାଯଯା ମୋହଯନ୍ ଜଗତ୍

ହରି ମାୟାରେ ଜଗତକୁ ଭ୍ରମିତ କରି, ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଲେ।

ମାଯଯା ମୋହିତା ନାର୍ଯୋ ଦେଵଦେଵଂ ସମନ୍ଵଯୁଃ

ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ନାରୀମାନେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।

ସହୈଵ ତେନ କାମାର୍ତା ଵିଲାସିନ୍ଯଶ୍ଚରନ୍ତିହି

ତାଙ୍କ ସହିତ, କାମରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ଲୀଳାମୟ ନାରୀମାନେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଲେ।

ଅନ୍ଵଗଚ୍ଛନ୍ ହୃଷୀକେଶଂ ସର୍ଵେ କାମପ୍ରପୀଡିତାଃ

ସମସ୍ତେ, କାମରେ ପୀଡିତ, ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।

ମିଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯଥାଲିଙ୍ଗନମାଚରନ୍ତି

ଏହିଛାଡ଼ି, ଏମାନେ ମିଳନ ଆଶା କରି, ଏକାପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି।

ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗମନ୍ଯେ ଵିଚରନ୍ତି ତେନ

ଅନ୍ୟମାନେ ଭୂଉଁ କୁ ଉଠାଇ ଘୁରିଘୁରି ଚାଲନ୍ତି।

ମାଯାନୁଭୂଯନ୍ତ ଇତିଵ ସମ୍ଯକ୍

ସେମାନେ ମାୟାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ଯଥୈକଶକ୍ତ୍ଯା ସହ ଦେଵଦେଵଃ

ଯେପରି ଦେବମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଏକ ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଛନ୍ତି,

ତଦୀଶଵୃତ୍ତାମୃତମାଦିଦେଵଃ

ସେଇ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାଙ୍କର ଆଚରଣ ଅମୃତ ସମାନ।

ମୋହଯନ୍ତଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ କୋପଂ ସଂଦଧିରେ ଭୃଶମ୍

ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଯିଏ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହେଉଥିଲେ, ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧ ପ୍ରକାଶ କଲେ।

ଶେଷୁଶ୍ଚ ଶାପୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ମାଯଯା ତସ୍ଯ ମୋହିତାଃ

ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଶାପ ଦେଲେ।

ଯଥାଦିତ୍ଯପ୍ରକାଶେନ ତାରକା ନଭସି ସ୍ଥିତାଃ

ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ତାରାମାନେ ଆକାଶରେ ରହନ୍ତି,

କୋ ଭଵାନିତି ଦେଵେଶଂ ପୃଚ୍ଛନ୍ତି ସ୍ମ ଵିମୋହିତାଃ

ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ଆପଣ କିଏ?'

ଇଦାନୀଂ ଭାର୍ଯଯା ଦେଶେ ଭଵଦ୍ଭିରିହ ସୁଵ୍ରତାଃ

ଏବେ, ତୁମେ ତୁମ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଏଠାରେ ରୁହ, ହେ ସଦ୍ବ୍ରତମାନେ।