କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ତଦାଶୀସ୍ତନ୍ନମସ୍କାରଃ ପୂଜଯାମାସ ଶୂଲିନମ୍

ସେ ତାପରେ ଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଓ ପୂଜା କଲେ।

ଜଜାପ ରୁଦ୍ରମନିଶଂ ତତ୍ର ସଂନ୍ଯସ୍ତମାନସଃ

ମନକୁ ସେଠି ଲଗାଇ ରୁଦ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଦିନ ରାତି ଜପ କଲେ।

ନେତୁମଭ୍ଯାଗତୋ ଦେଶଂ ସ ରାଜା ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି

ଯେଉଁଠି ରାଜା ରହୁଥିଲେ, ସେଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ନେବାକୁ ସେ ଆସିଲେ।

କାଲଂ କାଲକରଂ ଘୋରଂ ଭୀଷଣଂ ଚଣ୍ଡଦୀଧିତିମ୍

ସମୟ, ଯେଉଁଥିରେ ମୃତ୍ୟୁ ଆସେ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ, ଭୟାନକ ଆଗିରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ।

ନନାମ ଶିରସା ରୁଦ୍ରଂ ଜଜାପ ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍

ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଓ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ଜପ କଲେ।

ଏହ୍ଯେହୀତି ପୁରଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା କୃତାନ୍ତଃ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ

କୃତାନ୍ତ ସାମ୍ନାରେ ଦାଁଡି, ହସୁଥିବା ପରି କହିଲେ, ‘ଆସ, ଆସ।’

ଏକମୀଶାର୍ଚନରତଂ ଵିହାଯାନ୍ଯଂ ନିଷୂଦଯ

ଏକେ ଭଗବାନଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗିଥିବାକୁ ଛାଡି, ଅନ୍ୟକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।

ରୁଦ୍ରାର୍ଚନରତୋ ଵାନ୍ଯୋ ମଦ୍ଵଶେ କୋ ନ ତିଷ୍ଠତି

ଯେ କେହି ରୁଦ୍ର ପୂଜାରେ ଲାଗିଥାଏ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ, ସେ ମୋ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରହେନାହିଁ।

ବବନ୍ଧ ପାଶୈ ରାଜାପି ଜଜାପ ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍

ରାଜା ପାଶରେ ବନ୍ଧା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ଜପ କରୁଥିଲେ।

ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତଂ ସଂସ୍ଥିତଂ ସଂଦଦର୍ଶ

ସେ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ପ୍ରକଟ ହୋଇ ଉଠିଥିଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦାଉଁଥିଲା।

ମେନେ ଚାସ୍ମନ୍ନାଥ ଆଗଚ୍ଛତୀତି

ସେ ଭାବିଲେ, 'ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି।'

ରାଜର୍ଷିସ୍ତଂ ନେତୁମଭ୍ଯାଜଗାମ

ରାଜା ଋଷି ତାଙ୍କୁ ନେବାକୁ ସମ୍ମୁଖିନ ହେଲେ।

ଦେହୀତୀମଂ କାଲମୂଚେ ମମେତି

ସେ କାଳକୁ କହିଲେ, 'ତାଙ୍କୁ ମୋତେ ଦେଅ, ସେ ମୋର।'

କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ରୁଦ୍ରମଭିଦୁଦ୍ରାଵ ଵେଗାତ୍

କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ତେଜ ଗତିରେ ଧାଉ ଲଗାଇଲେ।

ଶ୍ଵେତସ୍ଯୈନଂ ପଶ୍ଯତୋ ଵ୍ଯାଜଘାନ

ଶ୍ୱେତ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।

ରରାଜ ଦେଵତାପତିଃ ସହୋମଯା ପିନାକଧୃକ୍

ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ଉମା ସହିତ ପିନାକ ଧାରଣ କରି ଅପୂର୍ବ ଭାବେ ଚମକୁଥିଲେ।

ନନାମ ସାମ୍ବମଵ୍ଯଯଂ ସ ରାଜପୁଙ୍ଗଵସ୍ତଦା

ସେଇ ସମୟରେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅବିନାଶୀ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।

ନମଃ ଶିଵାଯ ଧୀମତେ ନମୋ ଽପଵର୍ଗଦାଯିନେ

ଶିବଙ୍କୁ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଵିଭାଗହୀନରୂପିଣେ ନମୋ ନରାଧିପାଯ ତେ

ଅଖଣ୍ଡ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଅନାଦିନିତ୍ଯଭୂତଯେ ଵରାହଶୃଙ୍ଗଧାରିଣେ

ଅନାଦି ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଭବାନ୍, ବରାହ ଶୃଙ୍ଗ ଧାରଣ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ମହାନଟାଯ ତେ ନମୋ ଵୃଷଧ୍ଵଜାଯ ତେ

ମହାନ ନୃତ୍ୟକାର, ବୃଷ ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ସ୍ଵଗାଣପତ୍ଯମଵ୍ଯଯଂ ସରୂପତାମଥୋ ଦଦୌ

ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଅବିନାଶୀ ଗଣପତି ଦେଖାର ଅଧିକାର ଏବଂ ସମାନ ଆକାର ଦେଇଲେ।

ମୁନୀଶସିଦ୍ଧଵନ୍ଦିତଃ କ୍ଷଣାଦଦୃଶ୍ଯତାମଗାତ୍

ମୁନି ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ ଯାହାକୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ, ସେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ।

ଅଯାଚତ ଵରଂ ରୁଦ୍ରଂ ସଜୀଵୋ ଽଯଂ ଭଵତ୍ଵିତି

ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଏକ ଵର ଚାହିଲେ: 'ଏହି ଜଣେ ଜୀବନ୍ତ ରହୁନ୍।'

କୃତାନ୍ତସ୍ଯୈଵ ଭଵତା ତତ୍କାର୍ଯେ ଵିନିଯୋଜିତଃ

ମୃତ୍ୟୁନାଥ, ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।

ତଥାସ୍ତ୍ଵିତ୍ଯାହ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ସୋ ଽପି ତାଦୃଗ୍ଵିଧୋ ଽଭଵତ୍

ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ,' ଏବଂ ସେ ଏହିପରି ହେଲେ।

ଗତ୍ଵାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ମହାଦେଵଂ ଗାଣପତ୍ଯଂ ସ ଵିନ୍ଦତି

ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ଗଣପତି ଦେଖାର ଅଧିକାର ପାଇଲେ।

ମହାଦେଵସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ମହାଲଯମିତି ଶ୍ରୁତମ୍

ଏହାକୁ ମହାଦେବଙ୍କର ମହାବାସ ଭାବେ ଶୁଣାଯାଏ।

ଶିଲାତଲେ ପଦଂ ନ୍ଯସ୍ତଂ ନାସ୍ତିକାନାଂ ନିଦର୍ଶନମ୍

ପଥର ଉପରେ ପାଦଚିହ୍ନ ରହିଛି, ଯାହା ଅନାସ୍ଥାବାନ୍ମାନେ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ହେବାକୁ ଦିଆଯାଇଛି।