କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ମାନିତୋ ରାଘଵେଣାଗ୍ନିର୍ଭୂତୈଶ୍ଚାନ୍ତରଧୀଯତ

ରାଘବ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିଦେବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସର୍ଵାଘଶମନଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍

ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।

ସ୍ଵଦେହଂ ପୁଣ୍ଯତୀର୍ଥେଷୁ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ନିଜ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିଲେ, ସେ ଜଣେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସମସ୍ତୈରପି ପୂରୁଷଃ

ଜଣେ ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।

ମହେଶାରାଧନାର୍ଥାଯ ଜ୍ଞାନଯୋଗଂ ଚ ଶାଶ୍ଵତମ୍

ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗର ଶାଶ୍ୱତ ପଥ ଅଛି।

ସ ପଶ୍ଯତି ମହାଦେଵଂ ନାନ୍ଯଃ କଲ୍ପଶତୈରପି

ସେ ଜଣେ ମାନେ ମାତ୍ର ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କେହି ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ।

ନ ତସ୍ମାଦଧିକୋ ଲୋକେ ସ ଯୋଗୀ ପରମୋ ମତଃ

ଏହି ଜଗତରେ ସେଠାରୁ ବଡ଼ କେହି ନାହିଁ; ସେଠିକି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗୀ ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ସ ଯୋଗଯୁକ୍ତୋ ଽପି ମୁନିର୍ନାତ୍ଯର୍ଥଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯଃ

ଯଦିଓ ଏକ ମୁନି ଯୋଗରେ ଲିନ ଥାଏ, ତଥାପି ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅତ୍ୟଧିକ ନୁହେଁ।

ଧର୍ମଯୁକ୍ତେଷୁ ଶାନ୍ତେଷୁ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚାନ୍ଵିତେଷୁ ଵୈ

ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଶାନ୍ତ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଗଚ୍ଛେତ ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ପଠେତ ନିତ୍ଯଂ ସୁମନାଃ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ

ଏହାକୁ ଭଲ ମନେ ଥିବା ଲୋକେ ସଦା ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍; ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍।

ସ ଦୋଷକଞ୍ଚୁକଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯାତି ଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍

ଯିଏ ଦୋଷର ଆବରଣ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି, ସେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ମୁନୀନ୍ ସୂତଂ ଜଗାମ ଚ ଯଥାଗତମ୍

ମୁନିମାନେ ଆଶ୍ୱାସ୍ତ ହେଲେ, ସୂତ ଆସିଥିବା ପଥରେ ପୁଣି ଚାଲିଗଲେ।

ତାନି ତ୍ଵଂ କଥଯାସ୍ମାକଂ ରୋମହର୍ଷଣ ସାଂପ୍ରତମ୍

ରୋମହର୍ଷଣ, ଏବେ ଆମକୁ ସେ ସବୁ କଥା କହ।

କଥିତାନି ପୁରାଣେଷୁ ମୁନିଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ

ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ପୁରାଣରେ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ମୁନିମାନେ କହିଛନ୍ତି।

ଏକୈକଶୋ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପୁନାତ୍ଯାସପ୍ତମଂ କୁଲମ୍

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ନିଜ ପରିବାରର ସପ୍ତମ ପିଢ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।

ପ୍ରଯାଗଂ ପ୍ରଥିତଂ ତୀର୍ଥଂ ତସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯମୀରିତମ୍

ପ୍ରୟାଗ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥ; ଏହାର ମହିମା ଘୋଷିତ ହୋଇଛି।

ଋଷୀଣାମାଶ୍ରମୈର୍ଜୁଷ୍ଟଂ ସର୍ଵପାପଵିଶୋଧନମ୍

ଏହା ଋଷିମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।

ଦଦାତି ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦପି ପୁନାତ୍ଯୁଭଯତଃ କୁଲମ୍

ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି କିଛି ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ଅତ୍ୟଳ୍ପ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁଇ ପକ୍ଷର ପରିବାରକୁ ପବିତ୍ର କରେ।

କୃତ୍ଵା ପିଣ୍ଡପ୍ରଦାନଂ ତୁ ନ ଭୂଯୋ ଜାଯତେ ନରଃ

ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିଲେ, ଏକ ମଣିଷ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।

ତାରିତାଃ ପିତରସ୍ତେନ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ଉଦ୍ଧାର ହେଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଶିଲାତଲେ ପଦଂ ନ୍ଯସ୍ତଂ ତତ୍ର ପିତୄନ୍ ପ୍ରସାଦଯେତ୍

ପାଥର ଉପରେ ପାଦ ରଖି, ସେଠାରେ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।

ଶୋଚନ୍ତି ପିତରସ୍ତଂ ଵୈ ଵୃଥା ତସ୍ଯ ପରିଶ୍ରମଃ

ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶ୍ରମ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।

ଗଯାଂଯାସ୍ଯତିଯଃ କଶ୍ଚିତ୍ ସୋ ଽସ୍ମାନ୍ ସଂତାରଯିଷ୍ଯତି

ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେ କେହି ଗୟାକୁ ଯିବେ, ସେ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।

ଗଯାଂ ଯାସ୍ଯତି ଵଂଶ୍ଯୋ ଯଃ ସୋ ଽସ୍ମାନ୍ ସଂତାରଯିଷ୍ଯତି

ଆମ ବଂଶର ଯେ କେହି ଗୟାକୁ ଯିବେ, ସେ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।

ତେଷାଂ ତୁ ସମଵେତାନାଂ ଯଦ୍ଯେକୋ ଽପି ଗଯାଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ସେମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଏକ ଜଣ ମଧ୍ୟ ଗୟାକୁ ଯାଆନ୍ତି—

ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵିଧିଵତ୍ ପିଣ୍ଡାନ୍ ଗଯାଂ ଗତ୍ଵା ସମାହିତଃ

ଗୟାକୁ ଯାଇ, ମନୋଯୋଗ ସହିତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

କୁଲାନ୍ଯୁଭଯତଃ ସପ୍ତ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯାପ୍ନୁଯାତ୍ ପରମ୍

ସେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ସାତ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ପ୍ରଭାସମିତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଭଗଵାନ୍ ଭଵଃ

ଯେଉଁଠାରେ ଭଗବାନ ଭବ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠି ପ୍ରଭାସ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।