କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

କାଲାଗ୍ନିଂ ଯୋଗିନାମୀଶଂ ଭୋଗମୋକ୍ଷଫଲପ୍ରଦମ୍

ସମୟର ଅଗ୍ନି, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ନାଥ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଇଥିବାଙ୍କୁ ସେ ଶରଣ ନେଲେ।

ହିରଣ୍ଯମଯେ ଗୃହେ ଗୁପ୍ତଂ ମହାନ୍ତମମିତୌଜସମ୍

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଘରେ ଲୁଚିଥିବା, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହାନ୍ତକୁ ସେ ଶରଣ ନେଲେ।

ହଵ୍ଯକଵ୍ଯଵହଂ ଦେଵଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଵହ୍ନିମୀଶ୍ଵରମ୍

ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ହବ୍ୟ କବ୍ୟ ନେଇଯିବା, ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।

ଭର୍ଗମଗ୍ନିପରଂ ଜ୍ଯୋତୀ ରକ୍ଷ ମାଂ ହଵ୍ଯଵାହନ

ହେ ଅଗ୍ନିଦେବ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।

ଧ୍ଯାଯନ୍ତୀ ମନସା ତସ୍ଥୌ ରାମମୁନ୍ମୀଲିତେକ୍ଷଣା

ସେ ମନରେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ ରହିଲେ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।

ଆଵିରାସୀତ୍ ସୁଦୀପ୍ତାତ୍ମା ତେଜସା ପ୍ରଦହନ୍ନିଵ

ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏମିତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଯେପରି ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଜଳିଯାଉଛି।

ସୀତାମାଦାଯ ଧର୍ମିଷ୍ଠାଂ ପାଵକୋ ଽନ୍ତରଧୀଯତ

ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ, ଅଗ୍ନିଦେବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ସମାଦାଯ ଯଯୌ ଲଙ୍କାଂ ସାଗରାନ୍ତରସଂସ୍ଥିତାମ୍

ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ, ସେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲଙ୍କାକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ମସାଦାଯାଭଵତ୍ ସୀତାଂ ଶଙ୍କାକୁଲିତମାନସଃ

ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ ତାଙ୍କର ମନ ଶଙ୍କା ଓ ଚିନ୍ତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।

ଵିଵେଶ ପାଵକଂ ଦୀପ୍ତଂ ଦଦାହ ଜ୍ଵଲନୋ ଽପି ତାମ୍

ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତଥାପି ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଜଳାଇପାରିଲା ନାହିଁ।

ରାମାଯାଦର୍ଶଯତ୍ ସୀତାଂ ପାଵକୋ ଽଭୂତ୍ ସୁରପ୍ରିଯଃ

ଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସେ ଅଗ୍ନିଦେବ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ।

ଚକାର ପ୍ରଣତିଂ ଭୂମୌ ରାମାଯ ଜନକାତ୍ମଜା

ଜନକନନ୍ଦିନୀ ଭୂମିରେ ଶିର ନମାଇ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।

ନନାମ ଵହ୍ନିଂ ସିରସା ତୋଷଯାମାସ ରାଘଵଃ

ରାଘବ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସମ୍ମାନ କଲେ ଏବଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।

ଦଗ୍ଧା ଭଗଵତା ପୂର୍ଵଂ ଦୃଷ୍ଟା ମତ୍ପାର୍ଶ୍ଵମାଗତା

ପୂର୍ବରୁ ଭଗବାନ୍ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସେ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖାଗଲେ।

ଯଥାଵୃତ୍ତଂ ଦାଶରଥିଂ ଭୂତାନାମେଵ ସନ୍ନିଧୌ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ସେ ଦଶରଥନନ୍ଦନଙ୍କୁ ଘଟିଥିବା ସବୁ କଥା କହିଲେ।

ଆରାଧ୍ଯ ଲବ୍ଧା ତପସା ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚାତ୍ଯନ୍ତଵଲ୍ଲଭା

ପୂଜା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରି, ସେ ଦେବୀଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ହେଲେ।

ଭଵାନୀପାର୍ଶ୍ଵମାନୀତା ମଯା ରାଵଣକାମିତା

ରାବଣଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସୀତାକୁ ମୁଁ ଭବାନୀଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଇଥିଲି।

ମଯା ମାଯାମଯୀ ସୃଷ୍ଟା ରାଵଣସ୍ଯ ଵଧାଯ ସା

ମୁଁ ରାବଣଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଏକ ମାୟାମୟୀ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି।

ମଯୋପସଂହୃତା ଚୈଵ ହତୋ ଲୋକଵିନାଶନଃ

ମୁଁ ସେଇ ମାୟାକୁ ନିଅଁଟି ନେଲି; ଏହିପରି ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ବିନାଶକ ନଶ୍ଟ ହେଲା।

ପଶ୍ଯ ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ସ୍ଵାତ୍ମାନଂ ପ୍ରଭଵାଵ୍ଯଯମ୍

ତୁମେ ନିଜର ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତର ମୂଳ ଏବଂ ଦେବତା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖ।

ମାନିତୋ ରାଘଵେଣାଗ୍ନିର୍ଭୂତୈଶ୍ଚାନ୍ତରଧୀଯତ

ରାଘବ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିଦେବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସର୍ଵାଘଶମନଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍

ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।

ସ୍ଵଦେହଂ ପୁଣ୍ଯତୀର୍ଥେଷୁ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍

ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ନିଜ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିଲେ, ସେ ଜଣେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସମସ୍ତୈରପି ପୂରୁଷଃ

ଜଣେ ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।

ମହେଶାରାଧନାର୍ଥାଯ ଜ୍ଞାନଯୋଗଂ ଚ ଶାଶ୍ଵତମ୍

ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗର ଶାଶ୍ୱତ ପଥ ଅଛି।

ସ ପଶ୍ଯତି ମହାଦେଵଂ ନାନ୍ଯଃ କଲ୍ପଶତୈରପି

ସେ ଜଣେ ମାନେ ମାତ୍ର ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କେହି ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ।

ନ ତସ୍ମାଦଧିକୋ ଲୋକେ ସ ଯୋଗୀ ପରମୋ ମତଃ

ଏହି ଜଗତରେ ସେଠାରୁ ବଡ଼ କେହି ନାହିଁ; ସେଠିକି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗୀ ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ସ ଯୋଗଯୁକ୍ତୋ ଽପି ମୁନିର୍ନାତ୍ଯର୍ଥଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯଃ

ଯଦିଓ ଏକ ମୁନି ଯୋଗରେ ଲିନ ଥାଏ, ତଥାପି ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅତ୍ୟଧିକ ନୁହେଁ।

ଧର୍ମଯୁକ୍ତେଷୁ ଶାନ୍ତେଷୁ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚାନ୍ଵିତେଷୁ ଵୈ

ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଶାନ୍ତ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ