କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଆରାଧଯନ୍ ମହାଦେଵଂ ଯୋଗିନାଂ ହୃଦି ସଂସ୍ଥିତମ୍

ସେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ସ୍ଵରୂପଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଦିଵ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁସମୁଦ୍ଭଵମ୍

ସେ ନିଜର ଦିବ୍ୟ ରୂପ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଦର୍ଶାଇଲେ।

ସଂସ୍ତୂଯ ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈଃ କୃତାଞ୍ଜଲିରଭାଷତ

ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରି, ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡି ସେ କଥା କହିଲେ।

ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ଵୈ ଭାଵଂ ତଵେଦାନୀଂ ବ୍ରଵୀହି ମେ

ଏବେ ଆପଣ ଯଥାଯଥ୍ୟ ଭାବରେ ମତେ ସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତୁ।

ହସନ୍ତୀ ସଂସ୍ମରନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପ୍ରିଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ହସି ହସି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ପ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ।

ନାରାଯଣାତ୍ମିକା ଚୈକା ମାଯାହଂ ତନ୍ମଯା ପରା

ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ପରା ମାୟା, ଯାହାର ସ୍ୱରୂପ ନାରାୟଣ।

ତନ୍ମଯାହଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ

ମୋ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ପରମେଶ୍ୱର।

ଜ୍ଞାନେନ କର୍ମଯୋଗେନ ନ ତେଷାଂ ପ୍ରଭଵାମ୍ଯହମ୍

ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା କର୍ମ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଜ୍ଞାନେନାରାଧଯାନନ୍ତଂ ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯସି

ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି, ପରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିବ।

ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଦେଵୀଂ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପୁନରବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ମାଥା ନମାଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଜୋଡି ପୁନି କହିଲେ।

ଜ୍ଞାତୁଂ ହି ଶକ୍ଯତେ ଦେଵି ବ୍ରୂହି ମେ ପରମେଶ୍ଵରି

ହେ ଦେବୀ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିହେବାକୁ ସମ୍ଭବ; ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ହେ ପରମେଶ୍ୱରୀ।

ସାକ୍ଷାନ୍ନାରାଯଣୋ ଜ୍ଞାନଂ ଦାସ୍ଯତୀତ୍ଯାହ ତଂ ମୁନିମ୍

ସେ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇବେ।'

ସ୍ମୃତ୍ଵା ପରାତ୍ପରଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ସେ ପରାତ୍ପର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଆରାଧଯଦ୍ଧୃଷୀକେଶଂ ପ୍ରଣତାର୍ତିପ୍ରଭଞ୍ଜନମ୍

ସେ ହୃଷୀକେଶ, ଯିଏ ପ୍ରଣତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କଲେ।

ପ୍ରାଦୁରାସୀନ୍ମହାଯୋଗୀ ପୀତଵାସା ଜଗନ୍ମଯଃ

ମହାଯୋଗୀ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପି ଦେଖାଦେଲେ।

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟାଵ ଗରୁଡଧ୍ଵଜମ୍

ଘୁଁଡି ହୋଇ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ସେ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

କୁଷ୍ଣ ଵିଷ୍ଣୋ ହୃଷୀକେଶ ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ

ହେ କୃଷ୍ଣ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ ହୃଷୀକେଶ, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ସର୍ଗସ୍ଥିତିଵିନାଶାନାଂ ହେତଵେ ଽନନ୍ତଶକ୍ଯେ

ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ବିନାଶର କାରଣ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ପୁରୁଷାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ତେ ନମଃ

ପୁରୁଷ ସ୍ୱରୂପ, ବିଶ୍ୱର ରୂପ ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଆଦିମଧ୍ଯାନ୍ତହୀନାଯ ଜ୍ଞାନଗମ୍ଯାଯ ତେ ନମଃ

ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ନଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଭେଦାଭେଦଵିହୀନାଯ ନମୋ ଽସ୍ତ୍ଵାନନ୍ଦରୂପିଣେ

ଭିନ୍ନତା ଓ ଅଭିନ୍ନତା ରହିତ, ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଅନନ୍ତମୂର୍ତଯେ ତୁଭ୍ଯମମୂର୍ତାଯ ନମୋ ନମଃ

ଅନନ୍ତ ଆକାର ଓ ନିରାକାର ତୁମକୁ ପୁନିପୁନି ମୋର ପ୍ରଣାମ।

ନମସ୍ତେ ପରମେଶାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପରମାତ୍ମନେ

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପରମାତ୍ମା ତୁମକୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା।

ନମଃ ଶିଵାଯ ଶୁଦ୍ଧାଯ ନମସ୍ତେ ପରମେଷ୍ଠିନେ

ଶିବ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପରମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।

ତ୍ଵଂ ପିତା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତ୍ଵଂ ମାତା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ତୁମେ ବାପା, ତୁମେ ମାଁ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।

ସର୍ଵସ୍ଯାଧାରମଵ୍ଯକ୍ତମନନ୍ତଂ ତମସଃ ପରମ୍

ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅନନ୍ତ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ତୁମେ।

ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଭଵତୋ ରୂପଂ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍

ମୁଁ ତୁମର ରୂପକୁ ଶରଣ ନେଉଛି, ସେଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ।

ଉଭାଭ୍ଯାମଥ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ପସ୍ପର୍ଶ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ

ତା’ପରେ ସେ ଦୁଇ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ହସୁଥିବା ପରି।

ଯଥାଵତ୍ ପରମଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାତଵାଂସ୍ତତ୍ପ୍ରସାଦତଃ

ତାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଯଥାର୍ଥରେ ବୁଝିଲେ।