କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଵ୍ରତେଷ୍ଵେତେଷୁ କୁର୍ଵୋତ ଶାନ୍ତଃ ସଂଯତମାନସଃ

ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଶାନ୍ତ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ମନ ସହ କରିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାଂସ୍ତ୍ରୀନ୍ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ

ତିନିଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ସପ୍ତମ୍ଯାମର୍ଚଯେଦ୍ ଭାନୁଂ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ

ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ପୂଜଯେତ୍ ସପ୍ତଜନ୍ମୋତ୍ଥୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକୈର୍ନରଃ

ସାତଜନ୍ମର ଉପାର୍ଜିତ ଦାନ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ମହାପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଗ୍ରହଣାଦିଷୁ କାଲେଷୁ ମହାପାତକଶୋଧନମ୍

ଗ୍ରହଣ ଓ ଏପରି ଅବସରରେ, ବଡ଼ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ ନିୟମ ରହିଛି।

ନିଯମେନ ତ୍ଯଜେତ୍ ପ୍ରାଣାନ୍ ସ ମୁଚ୍ଯେତ୍ ସର୍ଵପାତକୈଃ

ଯଦି କେହି ନିୟମ ରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଭର୍ତାରମୁଦ୍ଧରେନ୍ନାରୀ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ସହ ପାଵକମ୍

ଏକ ନାରୀ ଯଦି ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।

ସର୍ଵପାପସମୁଦ୍ଭୂତୌ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା

ସମସ୍ତ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଏଠାରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।

ନ ତସ୍ଯା ଵିଦ୍ଯତେ ପାପମିହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ

ଏହି ଲୋକରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ ତାଙ୍କର କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ।

ନାସ୍ଯାଃ ପରାଭଵଂ କର୍ତୁଂ ଶକ୍ନୋତୀହ ଜନଃ କ୍ଵଚିତ୍

ଏଠାରେ କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।

ପତ୍ନୀ ଦାଶରଥେର୍ଦେଵୀ ଵିଜିଗ୍ଯେ ରାକ୍ଷସେଶ୍ଵରମ୍

ଦାଶରଥଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଦେବୀ ରାକ୍ଷସମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଖ୍ୟକୁ ଜିତିଥିଲେ।

ସୀତାଂ ଵିଶାଲନଯନାଂ ଚକମେ କାଲଚୋଦିତଃ

ସମୟର ପ୍ରେରଣାରେ, ସେ ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ସୀତାଙ୍କୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରିଥିଲେ।

ସମାହର୍ତୁଂ ମତିଂ ଚକ୍ରେ ତାପସଃ କିଲ କାମିନୀମ୍

ଏହା କୁହାଯାଏ ଯେ, ତାପସୀ ସେଇ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ନେଇଯିବାକୁ ମନସ୍କାମ କଲେ।

ଜଗାମ ଶରଣଂ ଵହ୍ନିମାଵସଥ୍ଯଂ ଶୁଚିସ୍ମିତା

ଶୁଭ୍ର ହସିଥିବା ସେ, ଅଗ୍ନିକୁ ଶରଣ ନେଲେ।

କୃତାଞ୍ଜଲୀ ରାମପତ୍ନୀ ଶାକ୍ଷାତ୍ ପତିମିଵାଚ୍ଯୁତମ୍

ହାତ ଜୋଡି ରାମଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ଅମରଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରି ଆଗେଇଗଲେ।

ଦାହକଂ ସର୍ଵଭୂତାନାମୀଶାନଂ କାଲରୂପିଣମ୍

ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାଥ, ସମୟର ଆକାର ଧରିଥିବା ଦାହକ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲେ।

ଆତ୍ମାନଂ ଦୀପ୍ତଵପୁଷଂ ସର୍ଵଭୂତହୃଦୀ ସ୍ଥିତମ୍

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା, ଉଜ୍ୱଳ ଦେହୀଙ୍କୁ ସେ ଶରଣ ନେଲେ।

ଭୂତେଶଂ କୃତ୍ତିଵସନଂ ଶରଣ୍ଯଂ ପରମଂ ପଦମ୍

ବାଘ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ଶରଣ ଦେବା ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥାନକୁ ସେ ଶରଣ ନେଲେ।

ମହାଯୋଗେଶ୍ଵରଂ ଵହ୍ନିମାଦିତ୍ଯଂ ପରମେଷ୍ଠିନମ୍

ମହାଯୋଗୀଙ୍କ ନାଥ, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପରମ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେ ଶରଣ ନେଲେ।

କାଲାଗ୍ନିଂ ଯୋଗିନାମୀଶଂ ଭୋଗମୋକ୍ଷଫଲପ୍ରଦମ୍

ସମୟର ଅଗ୍ନି, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ନାଥ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଇଥିବାଙ୍କୁ ସେ ଶରଣ ନେଲେ।

ହିରଣ୍ଯମଯେ ଗୃହେ ଗୁପ୍ତଂ ମହାନ୍ତମମିତୌଜସମ୍

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଘରେ ଲୁଚିଥିବା, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହାନ୍ତକୁ ସେ ଶରଣ ନେଲେ।

ହଵ୍ଯକଵ୍ଯଵହଂ ଦେଵଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଵହ୍ନିମୀଶ୍ଵରମ୍

ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ହବ୍ୟ କବ୍ୟ ନେଇଯିବା, ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।

ଭର୍ଗମଗ୍ନିପରଂ ଜ୍ଯୋତୀ ରକ୍ଷ ମାଂ ହଵ୍ଯଵାହନ

ହେ ଅଗ୍ନିଦେବ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।

ଧ୍ଯାଯନ୍ତୀ ମନସା ତସ୍ଥୌ ରାମମୁନ୍ମୀଲିତେକ୍ଷଣା

ସେ ମନରେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ ରହିଲେ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।

ଆଵିରାସୀତ୍ ସୁଦୀପ୍ତାତ୍ମା ତେଜସା ପ୍ରଦହନ୍ନିଵ

ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏମିତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଯେପରି ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଜଳିଯାଉଛି।

ସୀତାମାଦାଯ ଧର୍ମିଷ୍ଠାଂ ପାଵକୋ ଽନ୍ତରଧୀଯତ

ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ, ଅଗ୍ନିଦେବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ସମାଦାଯ ଯଯୌ ଲଙ୍କାଂ ସାଗରାନ୍ତରସଂସ୍ଥିତାମ୍

ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ, ସେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲଙ୍କାକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ମସାଦାଯାଭଵତ୍ ସୀତାଂ ଶଙ୍କାକୁଲିତମାନସଃ

ସୀତାଙ୍କୁ ନେଇ ତାଙ୍କର ମନ ଶଙ୍କା ଓ ଚିନ୍ତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।