ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧମଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ କର୍ଣିକାକେସରାନ୍ଵିତମ୍
ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଭରା, ପୁଣ୍ୟମୟ, କର୍ଣ୍ଣିକା ଓ କେଶର ଶୋଭିତ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭୋ ଭଗଵାଂସ୍ତଂ ଦେଶମୁପଚକ୍ରମେ
ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ସେଇ ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ମାଯଯା ତସ୍ଯ ମୋହିତଃ
ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ, ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ଏକାକୀ କୋ ଭଵାଞ୍ଛେତେ ବ୍ରୂହି ମେ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ଏଠାରେ ଏକାକି ଆପଣ କିଏ? ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉଵାଚ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ମେଘଗମ୍ଭୀରନିଃ ସ୍ଵନଃ
ବ୍ରହ୍ମା ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ଧ୍ୱନିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମହାଯୋଗେଶ୍ଵରଂ ମାଂ ତ୍ଵଂ ଜାନୀହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ମୋତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ବଡ଼ ଯୋଗେଶ୍ୱର ବୋଲି ଜାଣ।
ସପର୍ଵତମହାଦ୍ଵୀପଂ ସମୁଦ୍ରୈଃ ସପ୍ତଭିର୍ଵୃତମ୍
ପୃଥିବୀ, ଏହାର ବଡ଼ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଓ ଦ୍ୱୀପସହିତ, ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି।
ଜାନନ୍ନପି ମହାଯୋଗୀ କୋ ଭଵାନିତି ଵେଧସମ୍
ଏହି ସବୁ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ମହାଯୋଗୀ, 'ତୁମେ କିଏ?' ବୋଲି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପଚାରିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାମ୍ବୁଜାଭାକ୍ଷଂ ସସ୍ମିତଂ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଗିରା
ସେ ମନୋହର କମଳନୟନଙ୍କୁ ମୃଦୁ ହସରେ ଓ ସୁମଧୁର କଥାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମଯ୍ଯେଵ ସଂସ୍ଥିତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାହଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି; ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁହଁ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମା।
ଅନୁଜ୍ଞାପ୍ଯାଥ ଯୋଗେନ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତନୁମ୍
ଯୋଗର ଅନୁମତି ମିଳିବା ପରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉଦରେ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମଯମାଗତଃ
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଗଭୀର ଭିତର ଦେଖି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅଜାତଶତ୍ରୁର୍ଭଗଵାନ୍ ପିତାମହମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଭଗବାନ ଅଜାତଶତ୍ରୁ ତାପରେ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଲୋକାନ୍ ପଶ୍ଯୈତାନ୍ ଵିଚିତ୍ରାନ୍ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ବିଭିନ୍ନ ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଦେଖ।
ଶ୍ରୀପତେରୁଦରଂ ଭୂଯଃ ପ୍ରଵିଵେଶ କୁଶଧ୍ଵଜଃ
କୁଶଧ୍ୱଜ ଆଉଥରେ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କ ଉଦରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପର୍ଯଟିତ୍ଵା ତୁ ଦେଵସ୍ଯ ଦଦୃଶେ ଽନ୍ତଂ ନ ଵୈ ହରେଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଭିତରେ ଘୁରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ, ସେ ହରିଙ୍କ ସୀମା ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଜନାର୍ଦନେନ ବ୍ରହ୍ମାସୌ ନାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାରମଵିନ୍ଦତ
ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରହ୍ମା ନାଭିରେ କୌଣସି ଦ୍ୱାର ମିଳିଲେ ନାହିଁ।
ଉଜ୍ଜହାରାତ୍ମନୋ ରୂପଂ ପୁଷ୍କରାଚ୍ଚତୁରାନନଃ
ଚାରିମୁହଁଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ନିଜ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ପଦ୍ମରୁ ବାହାରିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଯଂଭୂର୍ଭଗଵାନ୍ ଜଗଦ୍ଯୋନିଃ ପିତାମହଃ
ସ୍ୱୟଂ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଭଗବାନ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ, ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା।
ପ୍ରୋଵାଚ ପୁରୁଷଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ମେଘଗମ୍ଭୀରଯା ଗିରା
ସେ ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଏକୋ ଽହଂ ପ୍ରବଲୋ ନାନ୍ଯୋ ମାଂ ଵୈ କୋ ଽବିଭଵିଷ୍ଯତି
ମୁଁ ଏକାମାତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆଉ କେହି ନାହିଁ—ମୋତେ କିଏ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ?
ସାନ୍ତ୍ଵପୂର୍ଵମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ବଭାଷେ ମଧୁରଂ ହରିଃ
ହରି ପ୍ରଥମେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ, ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ନ ମାତ୍ସର୍ଯାଭିଯୋଗେନ ଦ୍ଵାରାଣି ପିହିତାନି ମେ
ମୋର ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ଇର୍ଷ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦ ହୋଇନାହିଁ।
କୋ ହି ବାଧିତୁମନ୍ଵିଚ୍ଛେଦ୍ ଦେଵଦେଵଂ ପିତାମହମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ପିତାମହଙ୍କୁ କିଏ ବିପଦ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବ?
ସର୍ଵମନ୍ଵଯ କଲ୍ଯାଣଂ ଯନ୍ମଯାପହୃତଂ ତଵ
ମୁଁ ତୁମରୁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳ ନେଇଥିଲି,
ପଦ୍ମଯୋନିରିତି ଖ୍ଯାତୋ ମତ୍ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ଜଗନ୍ମଯ
ଏହି ବିଶ୍ୱର ଆକାର ତୁମ ପାଇଁ ପଦ୍ମଯୋନି ଭାବେ ପରିଚିତ ଅଟେ,
ପ୍ରହର୍ଷମତୁଲଂ ଗତ୍ଵା ପୁନର୍ଵିଷ୍ଣୁମଭାଷତ
ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ପାଇ ଶେଷେ ସେ ପୁଣି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ସର୍ଵଭୂତାନ୍ତରାତ୍ମା ଵୈ ପରଂ ବହ୍ମ ସନାତନମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ଆତ୍ମା ହେଉଛି ସେଇ ଚିରନ୍ତନ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ।
ମନ୍ମଯଂ ସର୍ଵମେଵେଦଂ ବ୍ରହ୍ମାହଂ ପୁରୁଷଃ ପରଃ
ମୋ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କିଛି ଭରିଯାଇଛି; ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ପରମ ପୁରୁଷ ।
ଏକା ମୂର୍ତିର୍ଦ୍ଵିଧା ଭିନ୍ନା ନାରାଯଣପିତାମହୌ
ଏକ ଆକାର ଦୁଇଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ — ନାରାୟଣ ଓ ପିତାମହ ।