କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ଶିଵାଯୈ ଶାନ୍ତଯେ ନମଃ

ଶିବଙ୍କୁ, ଶାନ୍ତ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶିବାକୁ, ଶାନ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର ।

ନମୋ ମୂଲପ୍ରକୃତଯେ ମହେଶାଯ ନମୋ ନମଃ

ମୂଳ ପ୍ରକୃତିକୁ ନମସ୍କାର; ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।

ନମସ୍ତେ କାଲକାଲାଯ ଈଶ୍ଵରାଯୈ ନମୋ ନମଃ

କାଳର ସଂହାରକୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସକଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।

ନମୋ ନମସ୍ତେ କାମାଯ ମାଯାଯୈ ଚ ନମୋ ନମଃ

କାମକୁ ନମସ୍କାର; ମାୟାକୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।

ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ପ୍ରକୃତଯେ ନମୋ ନାରାଯଣାଯ ଚ

ପ୍ରକୃତିକୁ ନମସ୍କାର; ନାରାୟଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର ।

ନମଃ ସଂସାରନାଶାଯ ସଂସାରୋତ୍ପତ୍ତଯେ ନମଃ

ସଂସାରର ନାଶକୁ ନମସ୍କାର; ସଂସାରର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର ।

ନମଃ କାର୍ଯଵିହୀନାଯ ଵିଶ୍ଵପ୍ରକୃତଯେ ନମଃ

କାର୍ଯ୍ୟରହିତକୁ ନମସ୍କାର; ବିଶ୍ୱ ପ୍ରକୃତିକୁ ନମସ୍କାର ।

ନମସ୍ତେ ଵ୍ଯୋମସଂସ୍ଥାଯ ଵ୍ଯୋମଶକ୍ତ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ

ଆକାଶରେ ବସିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଆକାଶ ଶକ୍ତିକୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।

ପପାତ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ ଭୂମୌ ଗୃଣନ୍ ଵୈ ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍

ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡି, ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ ।

ପ୍ରୋଵାଚୋତ୍ଥାପ୍ଯ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରତୋ ଽସ୍ମି ତଵ ସାଂପ୍ରତମ୍

ସେ ମୋତେ ହାତରେ ଉଠାଇ କହିଲେ, 'ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଅଛି.'

ପ୍ରୋଵାଚାଗ୍ରେ ସ୍ଥିତଂ ଦେଵଂ ନୀଲଲୋହିତମୀଶ୍ଵରମ୍

ସେ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ନୀଳ ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।

ଆତ୍ମନୋ ରକ୍ଷଣୀଯସ୍ତେ ଗୁରୁର୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ପିତା ତଵ

ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନେବା; ତାଙ୍କୁ ତୁମର ବଡ, ଗୁରୁ ଓ ପିତା।

ସ୍ଵଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯମାହାତ୍ମ୍ଯାନ୍ମାମେଵ ଶରଣଂ ଗତଃ

ତାଙ୍କର ନିଜର ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଓ ମହାତ୍ମ୍ୟରେ, ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି।

ଶାସିତଵ୍ଯୋ ଵିରିଞ୍ଚସ୍ଯ ଧାରଣୀଯଂ ଶିରସ୍ତ୍ଵଯା

ତୁମେ ବିରିଞ୍ଚିଙ୍କ ପୁଅକୁ ଶାସନ କରିବା ଦରକାର; ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ ରଖିବା ଦାୟିତ୍ୱ ତୁମର।

ଚରସ୍ଵ ସତତଂ ଭିକ୍ଷାଂ ସଂସ୍ଥାପଯ ସୁରଦ୍ଵିଜାନ୍

ସବୁବେଳେ ଭିକ୍ଷା ମାଗି ଘୁଞ୍ଚିବା ଓ ଦେବତା ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା।

ସ୍ଥାନଂ ସ୍ଵାଭାଵିକଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଯଯୌ ତତ୍ପରମଂ ପଦମ୍

ସେ ନିଜର ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ସ୍ବାଭାବିକ ସ୍ଥାନ, ସେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଗଲେ।

ଗ୍ରାହଯାମାସ ଵଦନଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କାଲଭୈରଵମ୍

ସେ କାଳଭୈରବଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଧରିବାକୁ ଦେଲେ।

କପାଲହସ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ ଭିକ୍ଷାଂ ଗୃହ୍ଣାତୁ ସର୍ଵତଃ

ଭଗବାନ କପାଳ ହାତରେ ଧରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଭିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ।

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଵଦନାଂ ଜ୍ଵାଲାମାଲାଵିଭୂଷଣାମ୍

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାରେ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ, ଅଗ୍ନିର ମାଳାରେ ସଜିତ।

ତାଵତ୍ ତ୍ଵଂ ଭୀଷଣେ କାଲମନୁଗଚ୍ଛ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍

ତୁମେ ଭୟଙ୍କର କାଳକୁ ଅନୁସରଣ କର, ତିନି ଆଖି ଥିବା ଏଇଶ୍ୱର।

ଅଟସ୍ଵ ନିଖିଲଂ ଲୋକଂ ଭିକ୍ଷାର୍ଥୋ ମନ୍ନିଯୋଗତଃ

ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଘୁଞ୍ଚିବା।

ତଦାସୌ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ସ୍ପଷ୍ଟମୁପାଯଂ ପାପଶୋଧନମ୍

ତାପରେ ସେ ପାପ ଶୋଧନର ସ୍ପଷ୍ଟ ଉପାୟ କହିବେ।

କପାଲପାଣିର୍ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଚଚାର ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍

କପାଳ ହାତରେ ଧରି, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।

ଶ୍ରୀମତ୍ ପଵିତ୍ରମତୁଲଂ ଜଟାଜୂଟଵିରାଜିତମ୍

ମହିମାମୟ, ପବିତ୍ର, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଜଟାରେ ସଜିତ, ସେ ଚମକି ଉଠିଲେ।

ଭାତି କାଲାଗ୍ନିନଯନୋ ମହାଦେଵଃ ସମାଵୃତଃ

ମହାଦେବ, ଯାହାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ କାଳାଗ୍ନି ପରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଘେରା, ଚମକି ଉଠିଲେ।

ଲୀଲାଵିଲାସୂବହୁଲୋ ଲୋକାନାଗଚ୍ଛତୀଶ୍ଵରଃ

ଖେଳା ଓ ଲୀଳାରେ ପ୍ରଚୁର, ଏଇଶ୍ୱର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।

ରୂପଲାଵଣ୍ଯସଂପନ୍ନଂ ନାରୀକୁଲମଗାଦନୁ

ରୂପ ଓ ଲାବଣ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ସସ୍ମିତଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଵଦନଂ ଚକ୍ରୁର୍ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗମେଵ ଚ

ସେମାନେ ହସୁଥିବା ମୁହଁକୁ ଦେଖି ମାତ୍ର ଭୂଆଁ ଉଠାଇଲେ।

ଜଗାମ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଭଵନଂ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ମଧୁସୂଦନଃ

ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁସୂଦନ ବସିଛନ୍ତି।