କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସକୃତ୍ପ୍ରଣାମମାତ୍ରେଣ ସ ରୁଦ୍ରଃ ଖଲୁ ଦୃଶ୍ଯତେ

କେବଳ ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ ।

ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭପୁତ୍ରୋ ଽସାଵୀଶ୍ଵରୋ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ

ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭଙ୍କର ପୁତ୍ର, ସେ ଭଗବାନ୍ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।

ନ ମୁଞ୍ଚତି ସଦା ପାର୍ଶ୍ଵଂ ଶଙ୍କରୋ ଽସାଵଦୃଶ୍ଯତ

ଶଙ୍କର ସଦା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରହିଛନ୍ତି, କେବେ ଛାଡିନାହାନ୍ତି ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ତରତି ସଂସାରଂ ରୁଦ୍ରୋ ଽସୌ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ

ଦେଇ, ରୁଦ୍ର ସଂସାରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାରୁ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।

କାଲଃ କିଲ ସ ଯୋଗାତ୍ମା କାଲକାଲୋ ହି ଦୃଶ୍ଯତେ

ସେ ସତ୍ୟରେ କାଳ, ଯୋଗର ଆତ୍ମା; ସେ କାଳର ସଂହାରକ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।

ସୋମଃ ସ ଦୃଶ୍ଯତେ ଦେଵଃ ସୋମୋ ଯସ୍ଯ ଵିଭୂଷଣମ୍

ସେ ଦେବତା ସୋମ, ଯାହାର ଭୂଷଣ ସୋମ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।

ଗୀଯତେ ପରମା ମୁକ୍ତିଃ ସ ଯୋଗୀ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ

ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୁକ୍ତି ଯାହାର ବର୍ଣ୍ଣନା ହୁଏ, ସେ ଯୋଗୀ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।

ଯୋଗଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଦେଵ୍ଯାସୌ ସ ଯୋଗୀ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ

ଦେବତାମାନେ ଯୋଗକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି; ସେ ଯୋଗୀ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।

ଵରାସନେ ସମାସୀନମଵାପ ପରମାଂ ସ୍ମୃତିମ୍

ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆସନରେ ବସି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ମୃତିକୁ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ।

ତୋଷଯାମାସ ଵରଦଂ ସୋମଂ ସୋମଵିଭୂଷଣମ୍

ସେ ସୋମ, ଦୟାଲୁ ଦେବତା, ସୋମ ଭୂଷଣ ଧାରଣ କରିଥିବାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ।

ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ଶିଵାଯୈ ଶାନ୍ତଯେ ନମଃ

ଶିବଙ୍କୁ, ଶାନ୍ତ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶିବାକୁ, ଶାନ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର ।

ନମୋ ମୂଲପ୍ରକୃତଯେ ମହେଶାଯ ନମୋ ନମଃ

ମୂଳ ପ୍ରକୃତିକୁ ନମସ୍କାର; ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।

ନମସ୍ତେ କାଲକାଲାଯ ଈଶ୍ଵରାଯୈ ନମୋ ନମଃ

କାଳର ସଂହାରକୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସକଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।

ନମୋ ନମସ୍ତେ କାମାଯ ମାଯାଯୈ ଚ ନମୋ ନମଃ

କାମକୁ ନମସ୍କାର; ମାୟାକୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।

ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ପ୍ରକୃତଯେ ନମୋ ନାରାଯଣାଯ ଚ

ପ୍ରକୃତିକୁ ନମସ୍କାର; ନାରାୟଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର ।

ନମଃ ସଂସାରନାଶାଯ ସଂସାରୋତ୍ପତ୍ତଯେ ନମଃ

ସଂସାରର ନାଶକୁ ନମସ୍କାର; ସଂସାରର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର ।

ନମଃ କାର୍ଯଵିହୀନାଯ ଵିଶ୍ଵପ୍ରକୃତଯେ ନମଃ

କାର୍ଯ୍ୟରହିତକୁ ନମସ୍କାର; ବିଶ୍ୱ ପ୍ରକୃତିକୁ ନମସ୍କାର ।

ନମସ୍ତେ ଵ୍ଯୋମସଂସ୍ଥାଯ ଵ୍ଯୋମଶକ୍ତ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ

ଆକାଶରେ ବସିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଆକାଶ ଶକ୍ତିକୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।

ପପାତ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ ଭୂମୌ ଗୃଣନ୍ ଵୈ ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍

ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡି, ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ ।

ପ୍ରୋଵାଚୋତ୍ଥାପ୍ଯ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରତୋ ଽସ୍ମି ତଵ ସାଂପ୍ରତମ୍

ସେ ମୋତେ ହାତରେ ଉଠାଇ କହିଲେ, 'ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଅଛି.'

ପ୍ରୋଵାଚାଗ୍ରେ ସ୍ଥିତଂ ଦେଵଂ ନୀଲଲୋହିତମୀଶ୍ଵରମ୍

ସେ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ନୀଳ ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।

ଆତ୍ମନୋ ରକ୍ଷଣୀଯସ୍ତେ ଗୁରୁର୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ପିତା ତଵ

ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନେବା; ତାଙ୍କୁ ତୁମର ବଡ, ଗୁରୁ ଓ ପିତା।

ସ୍ଵଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯମାହାତ୍ମ୍ଯାନ୍ମାମେଵ ଶରଣଂ ଗତଃ

ତାଙ୍କର ନିଜର ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଓ ମହାତ୍ମ୍ୟରେ, ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି।

ଶାସିତଵ୍ଯୋ ଵିରିଞ୍ଚସ୍ଯ ଧାରଣୀଯଂ ଶିରସ୍ତ୍ଵଯା

ତୁମେ ବିରିଞ୍ଚିଙ୍କ ପୁଅକୁ ଶାସନ କରିବା ଦରକାର; ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ ରଖିବା ଦାୟିତ୍ୱ ତୁମର।

ଚରସ୍ଵ ସତତଂ ଭିକ୍ଷାଂ ସଂସ୍ଥାପଯ ସୁରଦ୍ଵିଜାନ୍

ସବୁବେଳେ ଭିକ୍ଷା ମାଗି ଘୁଞ୍ଚିବା ଓ ଦେବତା ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା।

ସ୍ଥାନଂ ସ୍ଵାଭାଵିକଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଯଯୌ ତତ୍ପରମଂ ପଦମ୍

ସେ ନିଜର ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ସ୍ବାଭାବିକ ସ୍ଥାନ, ସେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଗଲେ।

ଗ୍ରାହଯାମାସ ଵଦନଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କାଲଭୈରଵମ୍

ସେ କାଳଭୈରବଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଧରିବାକୁ ଦେଲେ।

କପାଲହସ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ ଭିକ୍ଷାଂ ଗୃହ୍ଣାତୁ ସର୍ଵତଃ

ଭଗବାନ କପାଳ ହାତରେ ଧରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଭିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ।

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଵଦନାଂ ଜ୍ଵାଲାମାଲାଵିଭୂଷଣାମ୍

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାରେ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ, ଅଗ୍ନିର ମାଳାରେ ସଜିତ।