ଚକର୍ତ ତସ୍ଯ ଵଦନଂ ଵିରିଞ୍ଚସ୍ଯାଥ ପଞ୍ଚମମ୍
ସେ ବିରିଞ୍ଚିଙ୍କର ପଞ୍ଚମ ମୁଣ୍ଡକୁ କାଟିଦେଲେ ।
ମମାର ଚେଶଯୋଗେନ ଜୀଵିତଂ ପ୍ରାପ ଵିଶ୍ଵସୃକ୍
ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୁନଃ ଜୀବନ ଲାଭ କଲେ ।
ସମାସୀନଂ ମହାଦେଵ୍ଯା ମହାଦେଵଂ ସନାତନମ୍
ସେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ମହାଦେବୀଙ୍କ ସହ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ସନାତନ ।
କୋଟିସୂର୍ଯପ୍ରତୀକାଶଂ ଜଟାଜୂଟଵିରାଜିତମ୍
ସେ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲେ, ଜଟା ମୁଡିରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ ।
ତ୍ରିଶୂଲପାଣିଂ ଦୁଷ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯଂ ଯୋଗିନଂ ଭୂତିଭୂଷଣମ୍
ତିନିମୁହା ତ୍ରିଶୂଳ ଧରିଥିଲେ, ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ, ଏକ ଯୋଗୀ, ଭସ୍ମରେ ଭୂଷିତ ।
ତମାଦିଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ମହାଦେଵଂ ଦଦର୍ଶ ହ
ବ୍ରହ୍ମା ସେ ଆଦିଦେବ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ସୋ ଽନନ୍ତୈଶ୍ଵର୍ଯଯୋଗାତ୍ମା ମହେଶୋ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ
ସେ ମହେଶ୍ଵର, ଅନେକ ଶକ୍ତିର ସଂଯୋଗରେ ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ମୂଳ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ସକୃତ୍ପ୍ରଣାମମାତ୍ରେଣ ସ ରୁଦ୍ରଃ ଖଲୁ ଦୃଶ୍ଯତେ
କେବଳ ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ ।
ଵିମୋଚଯତି ଲୋକାନାଂ ନାଯକୋ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ
ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିବା ନାୟକ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ଵିଦନ୍ତି ଵିମଲଂ ରୂପଂ ସ ଶଂଭୁର୍ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ନିର୍ମଳ ରୂପକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି; ଶମ୍ଭୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ଅର୍ଚଯନ୍ତି ସଦା ଲିଙ୍ଗଂ ଵିଶ୍ଵେଶଃ ଖଲୁ ଦୃଶ୍ଯତେ
ସେମାନେ ସଦା ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି; ବିଶ୍ୱର ନାଥ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ସକୃତ୍ପ୍ରଣାମମାତ୍ରେଣ ସ ରୁଦ୍ରଃ ଖଲୁ ଦୃଶ୍ଯତେ
କେବଳ ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭପୁତ୍ରୋ ଽସାଵୀଶ୍ଵରୋ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ
ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭଙ୍କର ପୁତ୍ର, ସେ ଭଗବାନ୍ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ନ ମୁଞ୍ଚତି ସଦା ପାର୍ଶ୍ଵଂ ଶଙ୍କରୋ ଽସାଵଦୃଶ୍ଯତ
ଶଙ୍କର ସଦା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରହିଛନ୍ତି, କେବେ ଛାଡିନାହାନ୍ତି ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତରତି ସଂସାରଂ ରୁଦ୍ରୋ ଽସୌ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ
ଦେଇ, ରୁଦ୍ର ସଂସାରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାରୁ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
କାଲଃ କିଲ ସ ଯୋଗାତ୍ମା କାଲକାଲୋ ହି ଦୃଶ୍ଯତେ
ସେ ସତ୍ୟରେ କାଳ, ଯୋଗର ଆତ୍ମା; ସେ କାଳର ସଂହାରକ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ସୋମଃ ସ ଦୃଶ୍ଯତେ ଦେଵଃ ସୋମୋ ଯସ୍ଯ ଵିଭୂଷଣମ୍
ସେ ଦେବତା ସୋମ, ଯାହାର ଭୂଷଣ ସୋମ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ଗୀଯତେ ପରମା ମୁକ୍ତିଃ ସ ଯୋଗୀ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୁକ୍ତି ଯାହାର ବର୍ଣ୍ଣନା ହୁଏ, ସେ ଯୋଗୀ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ଯୋଗଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଦେଵ୍ଯାସୌ ସ ଯୋଗୀ ଦୃଶ୍ଯତେ କିଲ
ଦେବତାମାନେ ଯୋଗକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି; ସେ ଯୋଗୀ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ଵରାସନେ ସମାସୀନମଵାପ ପରମାଂ ସ୍ମୃତିମ୍
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆସନରେ ବସି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ମୃତିକୁ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ।
ତୋଷଯାମାସ ଵରଦଂ ସୋମଂ ସୋମଵିଭୂଷଣମ୍
ସେ ସୋମ, ଦୟାଲୁ ଦେବତା, ସୋମ ଭୂଷଣ ଧାରଣ କରିଥିବାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ଶିଵାଯୈ ଶାନ୍ତଯେ ନମଃ
ଶିବଙ୍କୁ, ଶାନ୍ତ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶିବାକୁ, ଶାନ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର ।
ନମୋ ମୂଲପ୍ରକୃତଯେ ମହେଶାଯ ନମୋ ନମଃ
ମୂଳ ପ୍ରକୃତିକୁ ନମସ୍କାର; ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।
ନମସ୍ତେ କାଲକାଲାଯ ଈଶ୍ଵରାଯୈ ନମୋ ନମଃ
କାଳର ସଂହାରକୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସକଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।
ନମୋ ନମସ୍ତେ କାମାଯ ମାଯାଯୈ ଚ ନମୋ ନମଃ
କାମକୁ ନମସ୍କାର; ମାୟାକୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ପ୍ରକୃତଯେ ନମୋ ନାରାଯଣାଯ ଚ
ପ୍ରକୃତିକୁ ନମସ୍କାର; ନାରାୟଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର ।
ନମଃ ସଂସାରନାଶାଯ ସଂସାରୋତ୍ପତ୍ତଯେ ନମଃ
ସଂସାରର ନାଶକୁ ନମସ୍କାର; ସଂସାରର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର ।
ନମଃ କାର୍ଯଵିହୀନାଯ ଵିଶ୍ଵପ୍ରକୃତଯେ ନମଃ
କାର୍ଯ୍ୟରହିତକୁ ନମସ୍କାର; ବିଶ୍ୱ ପ୍ରକୃତିକୁ ନମସ୍କାର ।
ନମସ୍ତେ ଵ୍ଯୋମସଂସ୍ଥାଯ ଵ୍ଯୋମଶକ୍ତ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଆକାଶରେ ବସିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଆକାଶ ଶକ୍ତିକୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର ।
ପପାତ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ ଭୂମୌ ଗୃଣନ୍ ଵୈ ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍
ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡି, ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ ।