କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଇଦାନୀଂ ସଂଶଯଂ ଚେମମସ୍ମାକଂ ଛେତ୍ତୁମର୍ହସି

ଏବେ ଆମର ଏହି ସନ୍ଦେହକୁ ଆପଣ ସମାଧାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପୁତ୍ରତ୍ଵମଗଚ୍ଛଂଭୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ

ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ କିପରି ହେଲେ ଭୂମି?

ଅଣ୍ଡଜୋ ଜଗତାମୀଶସ୍ତନ୍ନୋ ଵକ୍ତୁମିହାର୍ହସି

ଅଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଏଠାରେ କହନ୍ତୁ।

ପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତସ୍ଯ ପଦ୍ମଯୋନିତ୍ଵମେଵ ଚ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁତ୍ରତ୍ୱ ଏବଂ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମ ନେବା — ଏହି ଦୁଇଟି ବିଷୟ ମଧ୍ୟ।

ଆସୀଦେକାର୍ଣଵଂ ସର୍ଵଂ ନ ଦେଵାଦ୍ଯା ନ ଚର୍ଷଯଃ

ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକ ମାତ୍ର ସାଗର ଥିଲା; ନ ଦେବତା ଥିଲେ, ନ ଋଷିମାନେ।

ଆଶ୍ରିତ୍ଯ ଶେଷଶଯନଂ ସୁଷ୍ଵାପ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ

ଶେଷ ନାଗକୁ ଶୟ୍ୟା କରି, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶୟନ କରୁଥିଲେ।

ସହସ୍ତ୍ରବାହୁଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଶ୍ଚିନ୍ତ୍ଯମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ

ହଜାର ହାତ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଧାରୀ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ।

ମହାଵିଭୂତିର୍ଯୋଗାତ୍ମା ଯୋଗିନାଂ ହୃଦଯାଲଯଃ

ବିଶାଳ ଶ୍ରୀମୟ, ଯୋଗର ମୂର୍ତ୍ତି, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବାସ କରୁଥିବା।

ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସାରଂ ଵିମଲଂ ନାଭ୍ଯାଂ ପଙ୍କଜମୁଦ୍ଵଭୌ

ତାଙ୍କର ନାଭିରୁ ଏକ ପବିତ୍ର ପଦ୍ମ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହା ତିନି ଲୋକର ସାର।

ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧମଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ କର୍ଣିକାକେସରାନ୍ଵିତମ୍

ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଭରା, ପୁଣ୍ୟମୟ, କର୍ଣ୍ଣିକା ଓ କେଶର ଶୋଭିତ।

ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭୋ ଭଗଵାଂସ୍ତଂ ଦେଶମୁପଚକ୍ରମେ

ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ସେଇ ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ।

ପ୍ରୋଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ମାଯଯା ତସ୍ଯ ମୋହିତଃ

ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ, ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଏକାକୀ କୋ ଭଵାଞ୍ଛେତେ ବ୍ରୂହି ମେ ପୁରୁଷର୍ଷଭ

ଏଠାରେ ଏକାକି ଆପଣ କିଏ? ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଉଵାଚ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ମେଘଗମ୍ଭୀରନିଃ ସ୍ଵନଃ

ବ୍ରହ୍ମା ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ଧ୍ୱନିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ।

ମହାଯୋଗେଶ୍ଵରଂ ମାଂ ତ୍ଵଂ ଜାନୀହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍

ମୋତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ବଡ଼ ଯୋଗେଶ୍ୱର ବୋଲି ଜାଣ।

ସପର୍ଵତମହାଦ୍ଵୀପଂ ସମୁଦ୍ରୈଃ ସପ୍ତଭିର୍ଵୃତମ୍

ପୃଥିବୀ, ଏହାର ବଡ଼ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଓ ଦ୍ୱୀପସହିତ, ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି।

ଜାନନ୍ନପି ମହାଯୋଗୀ କୋ ଭଵାନିତି ଵେଧସମ୍

ଏହି ସବୁ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ମହାଯୋଗୀ, 'ତୁମେ କିଏ?' ବୋଲି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପଚାରିଲେ।

ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାମ୍ବୁଜାଭାକ୍ଷଂ ସସ୍ମିତଂ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଗିରା

ସେ ମନୋହର କମଳନୟନଙ୍କୁ ମୃଦୁ ହସରେ ଓ ସୁମଧୁର କଥାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ମଯ୍ଯେଵ ସଂସ୍ଥିତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାହଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ

ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି; ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁହଁ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମା।

ଅନୁଜ୍ଞାପ୍ଯାଥ ଯୋଗେନ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତନୁମ୍

ଯୋଗର ଅନୁମତି ମିଳିବା ପରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ଉଦରେ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମଯମାଗତଃ

ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଗଭୀର ଭିତର ଦେଖି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।

ଅଜାତଶତ୍ରୁର୍ଭଗଵାନ୍ ପିତାମହମଥାବ୍ରଵୀତ୍

ଭଗବାନ ଅଜାତଶତ୍ରୁ ତାପରେ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।

ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଲୋକାନ୍ ପଶ୍ଯୈତାନ୍ ଵିଚିତ୍ରାନ୍ ପୁରୁଷର୍ଷଭ

ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ବିଭିନ୍ନ ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଦେଖ।

ଶ୍ରୀପତେରୁଦରଂ ଭୂଯଃ ପ୍ରଵିଵେଶ କୁଶଧ୍ଵଜଃ

କୁଶଧ୍ୱଜ ଆଉଥରେ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କ ଉଦରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ପର୍ଯଟିତ୍ଵା ତୁ ଦେଵସ୍ଯ ଦଦୃଶେ ଽନ୍ତଂ ନ ଵୈ ହରେଃ

ଦେବତାଙ୍କ ଭିତରେ ଘୁରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ, ସେ ହରିଙ୍କ ସୀମା ମିଳିଲା ନାହିଁ।

ଜନାର୍ଦନେନ ବ୍ରହ୍ମାସୌ ନାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାରମଵିନ୍ଦତ

ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରହ୍ମା ନାଭିରେ କୌଣସି ଦ୍ୱାର ମିଳିଲେ ନାହିଁ।

ଉଜ୍ଜହାରାତ୍ମନୋ ରୂପଂ ପୁଷ୍କରାଚ୍ଚତୁରାନନଃ

ଚାରିମୁହଁଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ନିଜ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ପଦ୍ମରୁ ବାହାରିଲେ।

ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଯଂଭୂର୍ଭଗଵାନ୍ ଜଗଦ୍ଯୋନିଃ ପିତାମହଃ

ସ୍ୱୟଂ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଭଗବାନ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ, ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା।

ପ୍ରୋଵାଚ ପୁରୁଷଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ମେଘଗମ୍ଭୀରଯା ଗିରା

ସେ ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ।