କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଏକଵିଂଶତିସଂଖ୍ଯାତାଃ ପ୍ରଯାଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵଦନ୍ତି ଵୈ

ଏକୋଣେଇଶ ଜଣ ନିଶ୍ଚିତ କରନ୍ତି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ।

ମହାପାତକିନସ୍ତ୍ଵେତେ ଯଶ୍ଚୈତୈଃ ସହ ସଂଵସେତ୍

ଏମାନେ ମହାପାପୀ; ଏବଂ ଯେଉଁଯଣେ ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ରହନ୍ତି—

ଯାନଶଯ୍ଯାସନୈର୍ନିତ୍ଯଂ ଜାନନ୍ ଵୈ ପତିତୋ ଭଵେତ୍

ଏହି କଥା ଜାଣି, ଯେଉଁଯଣେ ସଦା ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାନ, ଶୟା, ବସିବା ଅଂଶୀଦାର କରନ୍ତି, ସେ ପତିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।

କୃତ୍ଵା ସଦ୍ଯଃ ପତେଜ୍ଜ୍ଞାନାତ୍ ସହ ଭୋଜନମେଵ ଚ

ଜାଣିସାରି ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ଖାଇଲେ, ସେ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ପତିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।

ସଂଵତ୍ସରେଣ ପତତି ସହାଧ୍ଯଯନମେଵ ଚ

ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଲେ, ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ପତିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।

ଭୈକ୍ଷମାତ୍ମଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ କୃତ୍ଵା ଶଵଶିରୋଧ୍ଵଜମ୍

ଆତ୍ମାର ଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ, ଶବର ମୁଣ୍ଡକୁ ଧ୍ୱଜ ଭାବେ ଧରି, ଭିକ୍ଷା ଚାଇବା ଉଚିତ।

ଵିନିନ୍ଦନ୍ ସ୍ଵଯମାତ୍ମାନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ତଂ ଚ ସଂସ୍ମରନ୍

ନିଜକୁ ଦୋଷାରୋପ କରି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଏହି କାମ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିଧୂମେ ଶନକୈର୍ନିତ୍ଯଂ ଵ୍ଯଙ୍ଗାରେ ଭୁକ୍ତଵଜ୍ଜନେ

ସେ ସମୟରେ ଧୂଆଁ ନଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ଦୀରେ-ଦୀରେ, ଅଗ୍ନିରେ ପକାଯାଇଥିବା ଭୋଜନ ଭଳି, ସଦା ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵନ୍ଯମୂଲଫଲୈର୍ଵାପି ଵର୍ତଯେଦ୍ ଧୈର୍ଯମାକ୍ଷିତଃ

କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ରଖି, ଜଙ୍ଗଲର ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ବଞ୍ଚିବା ଯୋଗ୍ୟ।

ପୂର୍ଣେ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶେ ଵର୍ଷେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହତି

ଯଦି ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି, ତେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।

କାମତୋ ମରଣାଚ୍ଛୁଦ୍ଧିର୍ଜ୍ଞେଯା ନାନ୍ଯେନ କେନଚିତ୍

ଇଚ୍ଛାରେ ମୃତ୍ୟୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ନୁହେଁ।

ଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ଵା ଵିଶେଦଗ୍ନିଂ ଜଲଂ ଵା ପ୍ରଵିଶେତ୍ ସ୍ଵଯମ୍

କେହି ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ କିମ୍ବା ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରନ୍ତି।

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାପନୋଦାର୍ଥମନ୍ତରା ଵା ମୃତସ୍ଯ ତୁ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ମଧ୍ୟରେ କେହି ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉପାୟ ଲାଗୁ ହୁଏ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଚାନ୍ନଂ ସ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହତି

କଷ୍ଟକାଳରେ ଅନ୍ନ ଦାନ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।

ସର୍ଵସ୍ଵଂ ଵା ଵେଦଵିଦେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ପ୍ରଦାଯ ତୁ

କିମ୍ବା ବେଦ ଜଣା ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେଇ ଦିଅ।

ଶୁଧ୍ଯେତ୍ ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାନାତ୍ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ଦ୍ଵିଜଃ

ଯଦି ଦ୍ୱିଜ ତିନି ଦିନ ଉପବାସ କରି, ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସ୍ନାନ କରେ, ତେବେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।

ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯାଦିଭିର୍ଯୁକ୍ତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରୁଦ୍ରଂ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ନିୟମରେ ଲଗ୍ନ ହୋଇ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ସ୍ନାତ୍ଵାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପିତୄନ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହତି

ସ୍ନାନ କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।

କପାଲଂ ସ୍ଥାପିତଂ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ

ପୂର୍ବରୁ ପରମେଷ୍ଠି ବ୍ରହ୍ମା ଯେଉଁ କପାଳ ରଖିଥିଲେ—

ତର୍ପପିତ୍ଵା ପିତୄନ୍ ସ୍ନାତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା

ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରି, ସ୍ନାନ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

କପାଲଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୂର୍ଵଂ ସ୍ଥାପିତଂ ଦେହଜଂ ଭୁଵି

ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା କପାଳ ଭୂମିରେ ରଖାଯାଇଥିଲା—

ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ମହାଦେଵସ୍ଯ ଧୀମତଃ

ଏହା ଦେବଦେବ, ମହାଦେବ, ଜ୍ଞାନୀ ମହାଦେବଙ୍କର ମହିମା।

ପ୍ରୋଚୁଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଲୋକାଦିଂ କିମେକଂ ତତ୍ତ୍ଵମଵ୍ଯଯମ୍

ସେମାନେ ଶିର ନମାଇ ଲୋକମାନ୍ୟ ଠାକୁରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: 'କେଉଁଟି ଏକ ଅବିନାଶୀ ତତ୍ତ୍ୱ?'

ଅଵିଜ୍ଞାଯ ପରଂ ଭାଵଂ ସ୍ଵାତ୍ମାନଂ ପ୍ରାହ ଧର୍ଷିଣମ୍

ପରମ ଭାବକୁ ଜାଣିନଥିବା, ସେ ନିଜକୁ ଜୟୀ ବୋଲି କହିଲେ।

ଅନାଦିମତ୍ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ମାମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ଅନାଦି, ପରମ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ନ ଵିଦ୍ଯତେ ଚାଭ୍ଯଧିକୋ ମତ୍ତୋ ଲୋକେଷୁ କଶ୍ଚନ

ସମସ୍ତ ଜଗତରେ କେହି ମୋତେ ଅଧିକ ନୁହେଁ ।

ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରହସନ୍ ଵାକ୍ଯଂ ରୋଷତାମ୍ରଵିଲୋଚନଃ

ହସି ହସି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ ।

ଅଜ୍ଞାନଯୋଗଯୁକ୍ତସ୍ଯ ନ ତ୍ଵେତଦୁଚିତଂ ତଵ

ଅଜ୍ଞାନରେ ଆବୃତ ଥିବା ପାଇଁ, ଏହି କଥା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ ।

ନ ମାମୃତେ ଽସ୍ଯ ଜଗତୋ ଜୀଵନଂ ସର୍ଵଦା କ୍ଵଚିତ୍

ମୋ ନାହିଁ ଥିଲେ, ଏହି ଜଗତରେ କେବେ ଜୀବନ ନାହିଁ ।