ଧ୍ଯାଯେଦନାଦିମଦ୍ଵୈତମାନନ୍ଦାଦିଗୁଣାଲଯମ୍
ଅନାଦି, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ନିବାସ ସ୍ଥାନକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସିତେତରାରୁଣାକାରଂ ମହେଶଂ ଵିଶ୍ଵରୂପିଣମ୍
ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଶ୍ୱେତ, କଳା ଓ ଲାଲ ରୂପରେ ଥିବା, ବିଶ୍ୱର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ।
ଆକାଶେ ଦେଵମୀଶାନଂ ଧ୍ଯାଯୀତାକାଶମଧ୍ଯଗମ୍
ଆକାଶରେ, ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଦେବ ଈଶାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷଂ ଶଂଭୁଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍
ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ପରମଂ ଵ୍ଯୋମ ସର୍ଵଭୂତୈକକାରଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଏକମାତ୍ର କାରଣକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆନନ୍ଦଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଯତ୍ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମୁମୁକ୍ଷଵଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆନନ୍ଦ, ଯାହାକୁ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିବା ଲୋକେ ଦେଖନ୍ତି।
ଅନନ୍ତଂ ସତ୍ଯମୀଶାନଂ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯାସୀତ ସଂଯତଃ
ସଂୟମିତ ଭାବରେ ବସି, ଅନନ୍ତ ଓ ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୋ ଽନୁତିଷ୍ଠେନ୍ମହେଶେନ ସୋ ଽଶ୍ନୁତେ ଯୋଗମୈଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁଠି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରେ, ସେ ଯୋଗ ଓ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ଲାଭ କରେ।
ଜ୍ଞାନଂ ସମଭ୍ଯସେଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଂ ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍
ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନର ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଆନନ୍ଦମଜରଂ ଜ୍ଞାନଂ ଧ୍ଯାଯୀତ ଚ ପୁନଃ ପରମ୍
ପୁନି, ଉଚ୍ଚତମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଅଜର ଜ୍ଞାନକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସ ତସ୍ମାଦୀଶ୍ଵରୋ ଦେଵଃ ପରସ୍ମାଦ୍ ଯୋ ଽଧିତିଷ୍ଠତି
ଏହିପରି, ସେ ପ୍ରଭୁ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚରୁ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଦେବତା।
ଯଦଂଶସ୍ତତ୍ପରୋ ଯସ୍ତୁ ସ ଦେଵଃ ସ୍ଯାନ୍ମହେଶ୍ଵରଃ
ଯାହାର ଅଂଶ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ, ଯିଏ ପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର।
ଏକୈକାତିକ୍ରମେ ତେଷାଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵିଧୀଯତେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅପରାଧ ପାଇଁ ଅନୁକ୍ରମରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହୋଇଛି।
ପ୍ରାଣାଯାମସମାଯୁକ୍ତଂ କୁର୍ଯାତ୍ ସାଂତପନଂ ଶୁଚିଃ
ଯେଉଁଜଣ ଶୁଦ୍ଧ, ସେ ପ୍ରାଣାୟାମ ସହିତ ସାଂତପନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁନରାଶ୍ରମମାଗମ୍ଯ ଚରେଦ୍ ଭିଶ୍ରୁରତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ପୁଣି ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରି, ଭିକ୍ଷୁ ଭଳି ଅଲସତା ଛାଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଦରକାର।
ତଥାପି ଚ ନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରସଙ୍ଗୋ ହ୍ଯେଷ ଦାରୁଣଃ
ତଥାପି ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି ଆସକ୍ତି ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ।
ଉକ୍ତ୍ଵାନୃତଂ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ଯତିନା ଧର୍ମଲିପ୍ସୁନା
ଧର୍ମ ଚାହିଁଥିବା ଭିକ୍ଷୁ ଅସତ୍ୟ କହିଲେ, ସେ ଦେଖାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ହିଂସା ଚୈଷାପରା ଦିଷ୍ଟା ଯା ଚାତ୍ମଜ୍ଞାନନାଶିକା
ଏହା ଅନ୍ୟ ଏକ ହିଂସା ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଯାହା ଆତ୍ମଜ୍ଞାନକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ସ ତସ୍ଯ ହରତି ପ୍ରାଣାନ୍ ଯୋ ଯସ୍ଯ ହରତେ ଧନମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଅନ୍ୟର ଧନ ନେଇଯାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ନେଇଯାଏ।
ଭୂଯୋ ନିର୍ଵେଦମାପନ୍ନଶ୍ଚରେଚ୍ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଵ୍ରତମ୍
ପୁଣି ଅନୁତାପ ଆସିଲେ, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂଯୋ ନିର୍ଵେଦମାପନ୍ନଶ୍ଚରେଦ୍ ଭିକ୍ଷୁରତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ପୁଣି ଅନୁତାପ ଆସିଲେ, ଭିକ୍ଷୁ ଭଳି ଅଲସତା ଛାଡି ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଦରକାର।
କୁର୍ଯାତ୍କୃଛ୍ରାତିକୃଚ୍ଛ୍ରଂ ତୁ ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣମଥାପି ଵା
କୃଚ୍ଛ୍ରାତିକୃଚ୍ଛ୍ର ବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କିମ୍ବା ଦୁଇଁଟି ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦିଵାସ୍କନ୍ଦେ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ସ୍ଯାତ୍ ପ୍ରାଣାଯାମଶତଂ ତଥା
ଦିନରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ ଓ ଏକ ଶତ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଦରକାର।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଲଵଣେ ଚୋକ୍ତଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ଵିଶୋଧନମ୍
ସିଧାସଳା ଖାଇଲେ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ଶୁଧିକରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାନ୍ମହେଶ୍ଵରଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଧ୍ଯାନପରୋ ଭଵେତ୍
ତେଣୁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣି, ତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଥିବା ଦରକାର।
ଯୋ ଽନ୍ତରାତ୍ର ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଯେ ରାତିର ମଧ୍ୟରେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସେ ମହେଶ୍ୱର ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।
ତଦେଵାକ୍ଷରମଦ୍ଵୈତଂ ତଦାଦିତ୍ଯାନ୍ତରଂ ପରମ୍
ସେଠି ଏକା ଅବିନାଶୀ, ଅଦ୍ୱୟତ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପରମ ଅଟୁଟ।
ଆତ୍ମଯୋଗାହ୍ଵଯେ ତତ୍ତ୍ଵେ ମହାଦେଵସ୍ତତଃ ସ୍ମୃତଃ
ଆତ୍ମଯୋଗ ନାମକ ତତ୍ତ୍ୱରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ତମେଵାତ୍ମାନମନ୍ଵେତି ଯଃ ସ ଯାତି ପରଂ ପଦମ୍
ଯେଉଁଜଣ ସେଇ ଆତ୍ମାକୁ ଖୋଜିଥାଏ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ନ ତେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ତଂ ଦେଵଂ ଵୃଥା ତେଷାଂ ପରିଶ୍ରମଃ
ଯେଉଁମାନେ ସେଇ ଦେବତାକୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଉଦ୍ୟମ ବ୍ୟର୍ଥ।